Uitstapje naar 'Les Gorges de Cians'
Naar een franse bruiloft
Een na laatste avond voor Juliette bij Laurent
Monaco : : eff anders dan een berghut
Tussen kerst en oud en nieuw in Monaco. Reken maar dat het een spectakel is. Wij denken hier met Maison de Bonneterie als hofleverancier een uitermate sjiek warenhuis te hebben. Welnu, als je in Monaco bent geweest is dat Hollands geneuzel hoor. Grappig om zo eens meegemaakt te hebben.
Voorts zijn ze nog altijd bijzonder happy. Dat straalt ervan af. Pa en moe van Laurent zijn bijzonder lief voor Juliette. Die heeft het ronduit heerlijk daar.
Zomaar zo'n wandeling op 2e kerstdag in Zuid Frankrijk
Jaha,,, daar word je als Hollander toch wel even naar van. Wij hebben een grauwe donkere kerst gehad... Geen sprankje licht buiten en alle sfeer was afhankelijk van ons innerlijk lichie....
En daar... tjonge wat prachtig.... Daar zou je een heel jaar op kunnen teren: zoveel schoonheid en zoveel licht.. Het is niet geheel eerlijk verdeeld in de wereld.....
Kerstmis bij Laurent
Dagje San Remo
Vierbeners: : herten en paarden
Dagje Cannes
Integreren of integreerd worden....
Dat is wel een beetje de vraag. Voor nu is dat laatste vooral gaande. Het is natuurlijk héérlijk om zoveel vriendelijke omhulling te ontmoeten als een ander land je thuisland aan het worden is.
"Wel leuke dingen gedaan, veel mensen gezien ook en 1 vriendin gemaakt. Ik ben nog steeds bij Laurent, morgen zijn we de hele dag in Breil en maandagmiddag doen we nog even het feestje van van zijn moeder aan, die met pensioen gaat. Ik geniet nog steeds erg van de kookkunst van moeders en vaders, banketbakker geweest, laat mij dagelijks zeker 3 zelfgemaakte alcoholische drankjes proeven en handgemaakte chocolade enzo.
Moeders let erop dat de heren mij niet teveel claimen en steunt mij waar zij maar kan. De was vond ik gewassen en gestreken ik prachtige stapeltjes terug en die blauwe oilily broek, waar ik in had gewerkt en waar olie overheen was gegaan, heeft ze geprobeerd schoon te krijgen want daar had ze wel een goedje voor. Iets afslaan of weigeren werkt hier niet dus ik laat het maar allemaal over mij heenkomen!
Gisteravond was het broertje van L hier om mee te eten, raklette (?) op zn frans en we hebben met het hele gezin mijn log afgestruind..... Ze vonden de paardjes schitterend!
Het is heerlijk om mijn naam met frans accent te horen joh..... Laurent heeft een echt zuidelijk, moeilijk te verstaan accent, moet hem vaak vragen wattie zegt en moeders wordt dan erg boos en roept dattie moet articuleren. Zij zorgt er overigens ook prima voor dat niemand te snel of onduidelijk praat.
Jammer dat ik al bijna wegga, ik heb al aardig wat uitnodigingen af moeten slaan. Ik vrees dat er in februari een hele horde mensen staat te wachten die mij van alles willen laten zien. En proeven. En veel vragen hebben want ze vragen mij het hemd van het lijf en willen alles in alle beschikbare talen vertaald hebben. Vooral het duits is in trek, m.n. met flink accent".
Integreren
Daar is ze druk mee bezig. Gisteren en vandaag heeft ze zich in Cannes en omgeving laten rondleiden; met een stel andere jongelui uit eten gegaan en flink haar franse taalvaardigheid geoefend. Volgens Jette spreekt ze het nu vloeiend. De ouders van 'de jongen' hadden zéér veel interesse in het ruige leventje dat zij wil gaan leiden en 'de jongen' heeft verschrikkelijk veel bewondering omdat ze daarin zo 'anders' is dan veel andere franse vrouwen aan de Côte. Die zouden voor al die dingen bang zijn waar zij zich mee bezighoudt.
Vertrokken: Nice en Breil sur Roya
Om 03.00 uur stonden ze op. Jan en Juliëtte. Jette is al een paar dagen grieperig en vorige week is haar verstandskies getrokken. Ze had hoofdpijn en wat misselijkheid van spanning en slaaptekort maar was vól optimisme en blij weer naar haar stulpje te kunnen. Op Schiphol bij de douane was de te verwachten chaos. Het was maar goed dat ze er zo vroeg waren. Om 08.45 uur stond ze weer met de voetjes op Franse bodem in Nice. Daar werd ze opgehaald door iemand die wij niet kennen maar zij wel.... ahum. Toen ik telefonisch kontakt had stond ze bij een kasteel met uitzicht over Nice. Die amuseert zich wel en let tevens wel op haar veiligheid. Later op de dag wordt ze naar het huisje gebracht waar ze zich nog moet installerern. Voor vertrek gaf ze aan dat het echt werken wordt dit keer en geen vakantie. Jette gaat met stenen sjouwen; de terrassen repareren en de stal verven. Kzou best in haar schoenen willen staan nu
Barre tocht. .......... naar de bergerie.... augustus 2006
In het gebied Ornéglia (behorend tot Breil sur Roya) staat op 3/4 uur naar boven klimmen (ik deed er echt langer over ;-( ) een oude bergerie te koop. Juliëtte had eerder haar oog erop laten vallen want hij staat op een unieke locatie. Vanuit de bergerie overzie je bijna de gehele vallée de Roya...
De tocht was zwáár voor Anna en mij. Anna is al 12 jaar.... en ikzelf heb een niet al te beste conditie. Het was dan ook een hele klim. En Chef.... de jongen liep steeds 50 meter vooruit om dan ongeduldig om te kijken. Juliëtte was de enige die hem bij leek te houden.
Details ............. augustus 2006
Iedereen kent ze.... de details in die Franse dorpjes... ik kan het niet nalaten om ze hier een plekje te geven.
Sospel augustus 2006
Apres de Colle de Brouis ligt Sospel. Een vrij hoog gelegen bergdorpje op de route door de bergen naar Nice. Er loopt een riviertje middendoor. De sfeer is ook duidelijk italiaans net zoals bij Breil sur Roya. Vroeger waren al deze dorpjes italiaans. Er zijn referenda gehouden na de 2e wereldoorlog waarbij de keus was: Frans worden of niet. Ze zijn dus Frans geworden.
Strand in Ventimiglia augustus 2006
Het is geen lekker zacht strand. Frankrijk mag dan 'douce' genoemd worden. Italië blijkt dat hier niet waar te kunnen maken.
Ik ben Ellen, moeder van Juliëtte. Juliëtte is 7 april 2007 geëmigreerd naar een kleine berghut in Zuid-Oost Frankrijk (Provence Alpes Côte d'Azur). Half juni 2007 hebben de honden en de paarden zich bij haar gevoegd.
