Veel regen; lekker mals gras
Het regent veel dit jaar aan de Côte d'Azur. Dat is voor toeristen en bewoners een tegenvaller en er wordt veel geklaagd. Paarden eten dankbaar het malse gras.
Zelfstandige eigenzinnige Sterre
Mailtje van Juliette:
'De paardjes staan nu bij t huisje.......
Grote tocht gemaakt vanaf de col naar beneden Madone des Graces, langs Roger en vanaf daar wilde ik weer naar boven maar Sterre maakte een foutje, is doorgelopen naar t huisje. Daan en ik stonden bovenaan en Daan maakte zich iets ongerust. Ik wilde alleen naar beneden lopen, maar Daan wilde meehelpen zoeken. Ik keek richting t huisje en Daan is de andere kant op gegaan, ruim voorbij Roger. Ik zag een hoefje richting t huisje en ging Daan halen, die was ongerust en moest hinnikken. Op Daan gesprongen en gezegd dat ik t wist. Heb m naar t terrein gereden waar Sterre allang was, had zoiets, ‘Ik ben thuis hoor, waar BLEVEN jullie nou!’Heerlijk gras gegeten, heb ze er laten staan vannacht. Alleen terug gelopen over de weg. Natuurlijk omheining goed nagekeken.
Sterre heeft dat bareback pad omgehad, de hele reis. Dus aangesingeld en wel 2 uur gelopen. Heeft geen kik gegeven en vond t wel amusant.'
In t huisje 1 dikke schorpioen in de douche. Echt de eerste en enige die ik heb gezien.
Satine, het buurpaard
Een verassende gelijkenis..... dit buurvrouwpaard. Net Daan die in de spiegel staat. Ze is 10 jaar en Daan 8 jaar. Let op: de witte staart is Satine en de zwarte staart is Daan.
Ik moet zeggen dat ik Satine geweldig mooi vind en een leuk maatje voor Daan. Heeft ie 2 vrouwen en hoeft Sterre niet al zijn luimen op te vangen.
Daan krijgt een nieuwe buurvrouw; een bont paard
De buurman van Didier (baasje van Belle) heeft nu ook een paard. Een zwartbonte merrie.. Volgens Juliette ziet ze er niet zo heel gezond uit; ingezakte rug en behoorlijk dikke buik. De hoeven waren verwaarloosd...... Ik krijg Capita flashbacks......
Julliette heeft de buurman de nummers van de hoefsmit en van Helene gegeven en gezegd dat hij direct moest bellen om iets aan haar situatie te doen. Hij deed het onmiddelijk.
Enfin, Daan heeft vanmorgen kennis over het hekje heen gemaakt. Hij was echter net iets te opdringerig... dus ze wees hem af. Die Daan; dol op leven in de brouwerij....
Peerke buurtjeleen
Juliette heeft een stuk grond ontdekt dat al jaren verwaarloosd is. Het is een plat weiland bij een vervallen huis. Omdat het op loopafstand is met de paarden heeft ze er draad en mobiel schrikapparaat geplaatst. Jette verteld:' dat ze keihard kris kra over het golvende grasland renden in galop en die kleine arabier zelfs een stukje in rengalop. Hazenachtige achterbenen en een hoge staart; dat om die dikke in te halen; toen door een bosje kleine boompjes heen om naar een ander veldje te komen met toegang tot het riviertje, Daan gewoon draf draf draf, ster deed haar ogen dicht, oren plat en kop laag om de takjes niet te voelen steken en rende toen ook gauw door dat oerwoud'.
Jaja, het zou in Nederland niet kunnen... in Frankrijk dus wel. Heel vaak krijgt Jette ook toestemming om stukken land te gebruiken. Die fransen zijn dan allang blij; ze moeten anders zelf maaien.....
Besneeuwd pasen
Sterre voor het eerst onder het zadel....
Lenteloomheid
De peerkes hebben het wel naar hun zin. Het is redelijk droog weer en de zon wordt sterker. Lekker liggen luieren onder de zon aan de Côte d'Azur. Dát is pas goed tijdverdrijf.
Sterre oefent met een zadel op...
Zó verschrikkelijk braaf... voor het eerst een zadel op en aangesingeld. Ze keek: wa doe je nu?? Maar de verbale geruststelling en even friemelen aan haar lippen en ze wist: tis goed. Zo heeft ze wat heen en weer gelopen en toen het zadeltje weer af. Daan werd bijzonder ongerust: dat is MIJN zadel en DAT betekent dat je WEG gaat; op stap gaat. En DAT kan NIET ZONDER MIJ. De geruststelling was groot toen het zadeltje weer af ging.
Daan en Sterre lopen weg....
De spoken... mochten ze lekker logeren op een weitje... zijn ze er de volgende dag niet meer. Een zoektocht in de bergen en ze werden betrapt in een wei van een van de andere buren waar zij dachten dat het gras groener was.... O o o o
Spóken zijn het..... nu staan ze weer gewoon op hun eigen Sterre-proof stukkie grond.... Gemiste kans Daan en Sterre!
Een tocht van het hutje naar een vriend
Vandaag hebben ze een lange tocht gemaakt. Juliette en een vriend, Kim, Sam, Daan, Sterre en Chef. Jan kwam met Anna en wat hooi met de auto erachteraan.
Het feest begon met borstelen en zadelen. Daan en Sterre werden bijzonder opgetogen. Met grote ogen zag Daan dat Kim hem ging zadelen. Sterre sprong er als een opgewonden kleuter eromheen. Sam gaf touwen en riempjes aan. Bij het verlaten van ons terrein is iedereen bij een modderstuk onderuitgegaan. Een voor een de modder in. Dit komt omdat onder één van de doorgangetjes een onderaardse bron is en het daar altijd heel modderig is. We krijgen dit maar niet opgelost (behoudens in het midden van een van twee terrassen nieuwe doorgangen maken maar dat zijn hele grote klussen).
De tocht ging eerst een stuk langs de rivier en daarna de bergen in op een smal bergpad. Daan werd bereden door Juliette en mocht voorop. Daarachter Sterre, Sam, Kim en Chef. Kim hield Sterre vast en Sam in de gaten. Een tijd lang liep Sam vlak voor Sterre en als Sterre vond dat Sam niet doorliep gaf ze hem een neusje tegen zijn kont. Sam kon dat niet waarderen en stond steeds stil om Sterre een preek te geven. Omdat Sam geen 'Paards' praat deed Sterre of ze het niet begreep en herhaalde haar spelletje steeds. Dus ze deden er beswel lang over. De vriend bereed Daan ook en dit ging best ook goed. Daan is een betrouwbaar peerke aan het worden.
Aangekomen bij de vriend was er een weide en er was hooi en water. Terwijl de mensen gingen barbecuen in de zon stonden de peerkes midden in die weide in het zonnetje aan het hooi te knabbelen..... Mjammie....
Fitte paardjes
Juliette geeft aan dat de paardjes nog fitter zijn dan in Bourgogne... zo te zien zien ze er inderdaad heel fit uit!!!
Rapportage Daan en Sterre
Bericht van Juliette m.b.t. Daan en Sterre: '...paarden blijven tijdje bij Roger; gaat super. Krijgen lekker een hoop hooi en appels. Rennen, onderzoeken en uit de rivier drinken. Ennn... Vandaag hebben we de elektriciteit geinstalleerd, lekker leerzaam voor ze. Chef ligt nog buiten en Anna is slim en gehaaid als altijd....'.
De paardjes bij Chez Roger
Dat is sssschrikke!
Uur geleden veearts gebeld, sterre had maagkrampjes. Wilde liggen en niet eten.
Dacht eerst dat t de warmte was en heb haar wat afgesponst. Nu weer helemaal de oude, lekker wat gegeten en door met de sterrorist uithangen. Veearts afgebeld, zij zei dat het normaal is dat paarden af en toe een buikkrampje hebben en daarna weer helemaal normaal zijn.
Houd haar goed in de gaten de komende dagen........
Het eerste uitstapje met de paarden
Ineens had Juliette er zin in. Daan werd opgezadeld en Sterre ging als handpaardje. Laurent ging ook mee; Anna en Chef mochten kiezen. Anna besloot thuis te blijven maar Chef wilde gráág mee. Alle 5 vonden ze het heerlijk. Daan genóót van het uitstapje. Hij is bijna een jaar niet meer bereden geweest maar gretig liet hij zich zadelen en hoofdstel omdoen... Onderweg liepen de paardjes lekker rond te kijken.
Sterre gewond
Zo ook het vierde en vijfde terras naar onderen. Daar waar de terrassen (op de smalle zijde) in elkaar overlopen zit een bron waardoor de bodem heel erg doordrenkt en modderig is. Sterre houdt niet van nat dus dacht een kortere weg te nemen toen ze aan het dollen (rennen) waren. Ze stootte met haar onderbenen tegen een steen en terwijl ze aan het rennen was zag ik dat haar hoef onder het bloed zat. Uit was het met de pret. Terug op de 'goede'terrassen, schoonmaken en even aankijken. Een half uurtje later gingen we weer kijken. Het bloeden was erger geworden en pulseerde. Het was dus een slagaderlijke bloeding. Gelukkig had Laurent al adressen van dierenartsen gezocht voor ons en met een van hen hadden we kontakt gehad. Ze was gespecialiseerd in paarden hoewel ze Chefke ook wel wilde behandelen.
We belden haar en moesten een drukverbandje aanleggen. Ze zou naar ons toekomen maar dat was nog zeker 45 minuten rijden.
Leg dan maar eens een drukverbandje aan bij zo'n 3-jarige kleuter van 400 kg tel daar een onafhankelijke harde kop bij op en je hebt een mission impossible. Toch is het uiteindelijk gelukt. Tegen de tijd dat het ons ging lukken spoot het bloed er met een klein boogje uit als Sterre haar been ontlastte en optilde. Oeiiii. Toen Helene (dierenarts) kwam was het bloeden gestopt. We moesten erg voorzichtig zijn. Sterre kreeg antibioticum per injectie intramusculair in de hals. Dit moest dagelijks herhaald worden en Jette verklapte dat haar moeder dat wel kon. Nou, dat heb ik geweten.... sjonge..... Het was 2 x 20 cc. Dus eerst de naald zetten; dan een 20cc spuit eraanhangen en gauw leegdrukken en die er weer afhalen en nog zo'n 20cc spuit eraanhangen en gauw leegdrukken . Sterre vond dat dus helemaal nix en op de 3e dag spande ze de halsspier aan en drukte zo de spuit eruit. Toen ik nogmaals een poging wilde doen ging ze steigeren.
Geef mijn portie maar aan Fikkie
Van Helene mochten we stoppen.
Overigens is Helene een verschrikkelijk leuke meid van rond 30 jaar die enthousiast vertelde dat ze zelf nét zo primitief woont als Juliette. We merkten dat; niets was haar teveel... het lopen (hinken over stenen) langs de rivier naar ons huisje..... ze draaide haar hand er niet voor om. Intussen had ze allerlei EHBO spulletjes in een schoenendoos gedaan..... Aahhhhhhh heel aandoenlijk. Maar achter al die eenvoud zat een deskundige zeer diervriendelijke dierenarts die dol op paarden is.
Wennen aan alles wat anders is.....
Sterre paste zich veel gemakkelijker aan... maar ze volgde Daan en zijn grenzen werden ook haar grenzen.
Toen het voor de eerste keer ging onweren schrok Daan zich dood.... alles dreunde.. zo heel anders als in Nederland op van die zachte vlakke zandgrond of kleigrond... Hier waren stenen en rotsen en alles dreunde en galmde. Sterre moest van hem achterin de stal. Daan ging vóór de opening staan en de andere opening deden we voor hem dicht zodat hij controle had over de stal en wie er in en uit ging. Snel kalmeerde hij.
Het was zijn voorkeur om overdag in de (open) stal te staan en 's nachts te grazen en te spelen. Zodra ons land in de schaduw van de berg kwam om ongeveer 19.00 uur kwam hij naar buiten om te scharrelen met Sterre.
De aankomst : : 11 juni
We kwamen heel laat aan in Mougins. De peerkens gingen voor 1 nacht in een stalletje van de manege en wij logeerden bij Laurent zijn ouders. Die zaten om 24.00 uur nog te wachten met het diner; de schatten.
's Morgens begon het feest van trailerladen met Sterre opnieuw onder toeziend oog van papa en mama Sordello.
We reden langs de kust tot Ventimiglia om vandaaruit de bergen in te rijden. Ze deden het zo goed, die twee paardjes.
Aangekomen op de berg keken ze hun ogen uit. Nog nooit bergen gezien...... wát een rare weide!!!
Op de pas kwamen ze uit de vrachtwagen om een klein slingerpaadje op te gaan. Ook dát deden ze gewéldig. Tótdat ons hekje in zicht kwam en Daan nog vóór het brugje dacht: 'kzie grasssss en dattis mijn'... en hóp hij stoof een terras op waar hij niet meer vanaf kon komen....
De ontknoping is te zien op het tweede filmpje :P
De reis : : 10 juni
Vertrek uit Domaine D'Ainay : : 9 en 10 juni 2007
Vanuit het zuiden vertrokken Laurent en Juliette met de prachtige paardenvrachtwagen naar Bourgogne en wij vertrokken vanuit het noorden om elkaar te treffen op Domaine d'Ainay. Achterin ons kleine Fiat Unootje lagen het trosje honden: Anna, Chef, de Hooligans (Vera en Diesel). Ze hadden het goed met hun viertjes en lagen lekker op- over- en tegen elkaar aan.
Het werd laat maar het lukte. Juliette en Laurent waren eind van de middag gearriveerd en stonden 's avonds laat ons op te wachten. Ik had mijn benen nauwelijks uit de auto of Juliette trok me eruit om snel naar de wei te rennen..... en daar waren ze.... ze liepen ons rap tegemoet.
Sterre en Daan waren dikker geworden van het Bourgondische leven en waren duidelijk opgetogen en verrast ons weer te zien. Sterre was aanmerkelijk rustiger ook. Daan keek met ingetogen oogjes naar ons... Wat was ik blij ze weer te zien.
Maar we moesten snel aan tafel want er wachtte ons een heerlijk diner in de open lucht bij kaarsjes.
De doggies moesten tot hun ontsteltenis met zijn vieren in een paardenstal slapen.... Anna was diep beledigd want die was echwel beter gewend.... Het was grooooote hilariteit....
Na een nacht in het prachtige oude Domaine (ik had er dolgraag wel een weekje willen blijven.... ) werden de peerkes uit de wei gehaald en onder luid gehinnik van de achterblijvers de trailer ingepraat.. Het lukte Angela uitstekend om Sterre te verleiden in de trailer te stappen. Tuurlijk moest Sterreken de trailer h-e-le-m-a-a-l controleren. Tis een eigenwijs jufje. Daan stapte er opgetogen in; die houdt wel van een verzetje en toen er nog flink hooi voor zijn neus terecht kwam kón zijn dag niet meer stuk!!! En zo gingen we op reis...
Juliëtte heeft de paarden gezien...
En ik niet...
Klik op Lees Verder... om het filmpje te bekijken
Lees verder...Terug bij Maya de Hoog 01-06-2006
Het is weer zover. Daan is thuis en Sterre leert Maya kennen. Daan herkent het onmiddelijk. Natuurlijk, er zijn stallen voor de nacht. Zelf vinden wij dat niet zo nodig. Maar overdag gaan ze de wei op en er zijn zat andere paarden om wat mee rond te scharrelen.
Sterre raakt wat van de kook van de hoeveelheid andere volwassen paarden. Een hengst met veel arabisch bloed vind haar bijzonder leuk (een hengst met de uitzonderlijke gewoonte niet zo geimponeerd te raken door mooie merries). Sterre vind hem ook fantastisch en draait haar achterwerk naar hem toe .
Daan en Sterre worden sinds lang van elkaar gescheiden met elk een eigen stal. Dat geeft een hoop gehinnik.....vooral Sterre is wanhopig.
Da's wel even hartverscheurend hoor.
Maar goed, we hebben ze weer terug en we weten dat ze heel goed verzorgd worden met heel veel rust, regelmaat en reinheid. Het keurmerk Maya de Hoog.
Adriaan... paardenman 01-05-2006
Julliette vertelt.
Als een oom stond hij ze op te wachten en pakte Sterre aan: 'zo, meissie, kom jij maar met mij mee'... 'misschien wil je later wel bij de andere jongedames staan'. Adriaan heeft de merries bij elkaar. Verbouwereerd stapt Sterreke naast hem mee en Adriaan smoest met haar: 'ga jij hier in de wei je buikje maar eens lekker vol eten'.
De stallen zijn prachtig maar daar hoeven ze ook 's nachts niet in. De wei ziet er schoon en noch te kort noch te lang uit en alle paarden zijn er heel tevreden. We mogen geen appeltjes of andere dingen uit de hand voeren want dat zou onrust geven in de kudde. Daan en Sterre worden bij elkaar geplekt op een weide grenzend aan de merries. Er zijn weides waar de veulens naast de benen van hun moeder heerlijk liggen te slapen. Het doet zó vredig en evenwichtig aan dat we weten dat het goed zit.
Heeeeeel eeeven op de wei 15-04-2006
Ja.
Dat mogen ze. De koeien staan overdag op de wei en als wij 's avonds komen en wachten mogen Daan en Sterre de wei op als de koeien binnengehaald zijn om te melken. Het voelt niet helemaal als eerlijk. Als we met ze richting de wei lopen gaan zij beiden dansen... het doet gewoon zéér. Daan weet niet wat hij eerst moet doen. Eten of rennen. Dat wordt dan meestal even rennen, dan druk schrokkebrokken. Sterre eet af en toe maar vindt rennen toch belangrijker. Soms doet Daan mee. Het is zó aandoenlijk.
Verlangen naar de wei 10-04-2006
De winter was lang.... en de paddock nat...
Sterre is al een keer uitgebroken om bij de wei te kunnen... Daan bleef aan de goede kant van het wapperende lintje... Waarschijnlijk is Sterre er onder door gekropen. In ieder geval stond Daan vol jaloezie te staren naar Sterre die nét aan de andere kant stond te grazen.... Wat een klein spook is het toch.
Baasje 6 februari 2006
Elke ochtend krijgt elk een ton hooi in de paddock...ze beginnen dan lekker te smikkelen.
Dan, na 5minuten wil Daan Sterre's ton hebben en loopt daar dan met strakke blik op af. Sterre begrijpt dat ze moet opzouten en vertrekt naar de ton die Daan verlaten heeft. Zo vertelt Daan elke dag opnieuw:'ook vandaag ben ik de baas' .
Behalve als de grond moeilijk is; als de grond diep bevroren is. Dan mag ze rustig uit zijn ton mee-eten en worden er geen flauwe spelletjes gespeeld. Een aardig baasje dusss
Oudejaarsreportage 30 december 2005
Gisteravond begon het met sneeuwen. Juliette meldde nadat ze de peerkes op stal had gezet: "Daan vond het heel leuk en keek als betoverd toen het dikke vlokken ging sneeuwen. Hij vond het heel erg knus hihihi... dus we stonden met zn drietjes naar de sneeuw te kijken."
Vandaag toch wel heel bijzonder. Vroeg op en de paarden eruit. Het zou slecht weer worden en te glad om er doorheen te rijden. Hoe vroeger de paarden eruit hoe beter. Vanmiddag op tijd weer er in.
Het was bijzonder mooi onderweg; zo mooi dat er een reportage gemaakt is. De paarden staan aan de Stompwijkseweg in Stompwijk. Stompwijk is bekend om zijn 3 molens.
Welnu:
Jong geleerd; oud gedaan 3 september 2005
"Ik wil wel óp het paard zitte" herhaalde hij meermaal in de auto met een opgewonden hees stemmetje. Sam is ons kleinkind; de zoon van onze oudste dochter Kim. Hij heeft buitengewoon veel belangstelling voor dieren in het algemeen en paarden in het bijzonder.
Niet veel groter dan het voorbeen van Daan en maar net de helft in leeftijd van Daan wilde hij het "voortouw"pakken om Daan te leiden. "La maar los" sommeerde hij Jan of Juliette regelmatig. Hij wilde het helemaal zelf doen. Daan was voorzichtig. Lepelde zachtjes met zijn lippen de stukjes appel en muesli uit de kleine knuistjes en lette op dat Sam ook het laatste kruimeltje beschikbaar stelde. Geduldig slenterde hij achter de kleine Sam aan. Raakte ook een keer verstrengeld in het touw en liet zich door Juliette bevrijden. In het zadel genoot Sam en aaide Daan vaak in de hals genietend mompelend: "lief paardje".
De liefde voor paarden lijkt er vroeg in te komen.
Daan en zijn vriendinnen :-) 28 augustus 2005
Dit maakt volgens ons, dat hij extreem graag met andere paarden optrekt. Als hij met ruinen staat doet hij andere dingen dan dat hij met merries staat.
Het gaat nu over ... vriendinnen.
Zijn eerste grote liefde was Bloem, een grote ronde Shire-merrie. Hij gedroeg zich vrij veulenachtig bij haar. (De foto zal ik later toevoegen) totdat zij hengstig werd; toen werd hij wakker.
In Wassenaar maakte hij zoals zichtbaar is de ronde zeeuwsmeisje-hoofden van de Haflingerdames en een Tinkerdame op hol.
Ingeschaard in een hele grote kudde vond hij een aardige vriendin bij wie hij zich heel loyaal opstelde. Het werd een trotse jongen.
Door omstandigheden werd hij samen met Amber geplekt in een weide (zie hieronder). 's Nachts is Amber zijn buurvrouw. Amber is een wat theatraal grietje dat erg hard kon gillen als Daan bij haar vandaan gehaald werd. Anderzijds kon zij ook van nijd de oren in de nek leggen als Daan wat lekkers van ons kreeg; Daan bleef er stoicijns onder...hij liet zich niet het kaas van de boterham eten. Ze werden het liefdesstelletje van de stal. Iedereen zei: "wat hebben ze het leuk he, samen". Dat was ook zo. Daan volgde elke stap van Amber; synchroon grazen, synchroon ons begroeten, synchroon weer weg van ons, synchroon naar stal...
Het riep op de stal best wel wat negatieve reacties op toen wij Daan meenamen naar boer Daan en Capita waar hij 7 x 24 uur weidegang kon hebben en het voor Juliette nog maar 10 min. rijden met haar brommertje was. Ikzelf vond het ook erg moeilijk om hem van Amber weg te halen... de reacties waren best wel terecht. Maar wij wilden een vriendinnetje voor Daan dat, als zij goed aan elkaar gewend zouden zijn, samen de stap naar Frankrijk zouden maken en daar ook heel erg op elkaar aangewezen zouden zijn.
Ménsen, ze willen wel héél veel.....
Ik ben Ellen, moeder van Juliëtte. Juliëtte is 7 april 2007 geëmigreerd naar een kleine berghut in Zuid-Oost Frankrijk (Provence Alpes Côte d'Azur). Half juni 2007 hebben de honden en de paarden zich bij haar gevoegd.
