Tulpen uit Holland
Ze waren als bol meegenomen en geplant op onze grond (Quartier Ciavandola); gepllukt door Juliette en meegenomen naar het huis van Didier. En ja, Sterre is aan het buurten.
Daan en Sterre ontsnapt: buurten
Vanmorgen, toen Didier het petit dejeuner ging klaarmaken schrok hij zich helemaal wild. Sterre ontsnapt uit de paddock stond voor de keukendeur. Daan wat braver, aanvankelijk niet maar kwam er ook bij. Juliette nog in pyama, begroette Sterre tuurlijk enthousiast en is blij met haar slimme merrie. Een huishouden van Jean Steen dus. Maar wel heel gezellig. Als je met de muis over de foto's gaat kun je zien dat Daan ook nog over het 'mensenbrugje' gaat dat naar hun paddock leidt. Eerst durfde hij beslist niet erover heen maar nam hij een grote spron over die geul (canal) die daar loopt. Lullie
Buurtjeleenweide de paarden op hun smokkelwei
Een kort filmpje van de paarden als ze naar hun smokkelwei gebracht worden. Tis altijd eerst even sjezen en dan neus naar de grond en happen maar.
Sterre en haar voer......
Ster lijkt heel langzaam aan te komen, maar heel langzaam. Heeft goede eetlust en het lukt mij nu redelijk om 3 a 4 keer per dag te voeren. Voor ook lekker bij met droog brood, vinden ze heerlijk. 1 voerbak van de muur geknald, geen verwondingen gezien. Gaat lekker dus.'
Gestoei in de paddock
Die Sterre is zo blij als ze naar buiten kan.... dat doet soms gewoon pijn. Ze wil maar bewegen en rennen. Ze is dól op rennen. Intussen test ze Daan.... meerenne joh... leuk!
Af en toe laat Daan zien dat hij de grote jongen is. Maar als een kleine puber prikkelt dit haar tot nog veeeeel meer uitdagen...
Daan echter houdt van puzzelen, hoe lichtknopjes werken (boer Daan beklaagde zich wel eens dat hij eindeloos het licht in de stal aan en uit deed..) maar ook hoe touwtjes werken. Vaak krijgt hij ze los. Puzzelen dus...
Zie het filmpje onder 'lees verder'
Lees verder...De ooievaar en de koe 2 januari 2006
Ja!
De een eet met strakke blik zo snel mogelijk zijn portie op en staat te genieten....
De ander staat met opgetrokken been in een spasme gefixeerd op het eten, hoort iets, of dénkt dat ze iets hoort, schiet van haar eten weg om te kijken, springt weer om om terug te gaan en met één been omhoog verder te eten....
Het is een bijzonder span die twee. Zó verschillend en ook zo aandoenlijk.
Diepvriesgras 29 december 2005
Heerlijk de wei weer op. Omdat het zo vriest kregen ze een paar bergjes hooi erbij op de wei....
Naja, beiden snuffelde er even aan... Daan nam een hapje uit Jan zijn hand om Jan een plezier te doen maar onmiddelijk daarna zakten de koppies weer snel terug naar het gras. Gras met een wit laagje... soort diepvriesspinazie....
Met de neuzen stofzuigden ze erover heen waardoor het groen werd en dan aten ze het.
Niks hooi
Diepvriesgras!
Sterrorist 13 december 2005
Toen Sterre stalrust moest houden brak ze de stal af. In de wei zien we haar nu heel vaak rondscheuren...... Daan staat haar te controleren en als ze de andere wei in schiet dan SCHIET hij haar achterna....
Ze is behendiger dan Daan en accelereert onwijs snel. Het is net of ze haar lijf en snelheid aan het ontdekken is... kei hard, dan weer een tandje sneller en scherpe bochies en zigzaggend door die enorme wei. Tjonge wat heeft ze een lol. En dan met gierende banden áchter Daan (tegen zijn kont aan, he..) tot stilstand komen en haar beide wangen aan Daan zijn dikke kont afvegen.... Wat een portret.
In de wei maakt Daan niet meer zo de dienst uit... probeertie wel maar dan rent ze flirterig wat in het rond. Maar in stal doetie wel dominantiespelletjes: "ik wil dat jij nu dáár gaat staan" en als Sterre bliksemsnel daarheen vliegt dan zegt hij halverwege: "ik wil dat je hier nu even stil gaat staan" en als ze dat doet zegt hij: "nu echt weer verder in die hoek"....
Hij zegt ook vaak: "jouw eten is mijn eten" maar dat pikt Jette niet, roept streng zijn naam en dan schieten die oortjes weer overeind en kijkt hij heel schijnheilig. Jette hoeft nu alleen nog maar te kijken of hij krijgt de heilige blik al in zijn ogen.
De stal wordt in tweeen gedeeld met een tussendeur; soort kamer en suite dus. Er zit een goede sluiting op en de pin zakt in het beton. Toch spelen ze het klaar om de volgende ochtend de positie andersom en de poort weer gesloten. Zo staat Daan altijd voorin en Sterreke achterin. Eergisteren stond Sterre voorin, poort dicht en Daan achterin. Volgens mij is onze kleine moslima een goocheme goochelaarster: Daan weglokken en gauw de poort sluiten.
Het is gewoon een kleine STERRORIST!!!
Wilgentakkies 11 oktober 2005
"Boer Daan had van de week de treurwilg voor zijn huis gesnoeid en hij had de takken op een hoop gegooid om ze later op te kunnen ruimen.
Ik vroeg of ik de takken aan de paarden mocht geven zodat zij zich daarmee bezig konden houden.
Toen ik met de bos takken naar het weiland liep, kwamen de kinders met geheven staart in volle galop op me af, wild wordend van de bewegende takkenbos op onze schouders. Zij bleven rondjes om me heen galopperen, de één nog harder en wilder dan de ander en zij werden helemaal opgewonden van al dat nieuws. In principe kent Daan het wel, dat ik zo nu en dan met een wilgentakkie aankom ter vermaak, maar nu die jonge dame bij hem woont, wordt hij zelf weer helemaal jong en onstuimig.
Het grappige was dat Daan niet van plan was om te kalmeren, hij vond het wel leuk om lekker wild te doen en hij bleef sterretje ophitsen om vooral mee te blijven doen.
Echter, toen ik het wel weer welletjes vond (ik zag de graspollen ook omhoogschieten en wilde niet aan de stok krijgen met boer Daan), heb ik Sterre gevraagd om bij me te komen (ze reageert als een hond, gewoon lief praten en ze wil niets liever dan dicht bij je zijn) en ze kwam direct, al bleef ze oplettend voor het onbekende. Ze reageerde erg verbaast doen ik midden op de takkenbos ging staan en twijfelde om weg te rennen, toen ze zag dat er helemaal geen grote tanden uit de takken kwamen, besloot ze naar me toe te komen. Lekker knabbelen, dat vond ze wel wat.
Op het moment dat ze dacht dat ze de wereld alleen aankon en met een takkie weg wilde lopen, kwam ze erachter dat de wereld toch wel eng is als je je eigen boontjes gaat doppen. Ze had namelijk niet verder gekeken dan haar neusje lang was en had zich niet gerealiseerd dat aan dat éne takkie wel eens een hele grote tak kon vastzitten die je dan ook nog achterna kwam ook!!!!! Ze rende keihard weg, haar kaken stevig op elkaar (je snapt het gevolg) en zo ging het wel 30 meter. Toen de tak afbrak stopte ze ook gelijk met rennen en (op haar stukkie wilgentak kauwend) draaide ze zich abrupt om om te kijken wat haar achterna had gezeten. En dit is wat ik erg herken in haar, dat ze wel schrikkerig kan reageren, maar dat ze direct zonder omweg of twijfel het gevaar tegemoet treedt. Haar vader staat ook erg bekend om (naast zijn fantastische benen) zijn moedige karakter.
Om gevaarlijke taferelen verder te vermijden en de grasmat zo heel mogelijk te houden, heb ik de takken in kleine beHAPbare stukken gebroken, toen ik wegging waren ze lekker samen aan het knabbelen. Ook Daan, die een hele tijd achter Sterretje verschuild had toen ik haar aan tafel geroepen had. De held."
Speule 25 september 2005
Verhaal van Juliette; helaas zonder fototoestel.
Toen zij over de Stompwijkse weg aan kwamen rijden zag zij het duo uitbundig spelen. Een soort tikkertje waarbij Daan de leiding had maar Sterre enthousiast de grenzen verkende. Zo "stuurde" Daan zo goed als hij kon maar op sommige momenten riep Sterre "doe'k lekker nie"waarop Daan wat dichter op haar kont kwam en zij met enorme sprong vooruit gevolgd door een enorme bok de dans ontsprong en haar eigen richting bepaalde.... Daan draafde er met zweefdraf omheen. Natuurlijk werd er ook opgevoed maar de oortjes en staarten stonden erop en ze hadden heel veel lol.
Toen Jette de wei opkwam gingen zij op dezelfde wijze wat meedraven waarbij Daan onmiddellijk de uitdaging aannam en Sterre als een spéér weer achter Daan aanging. Het aardige is dat beide paarden zo voorzichtig zijn als mensen meedoen. Zo kan Daan indrukwekkend op je afstormen; tot voor kort deden we ons "groot"maken (armen de lucht in) maar dat is eigenlijk niet nodig. Daan stopt tot op de milimeter..... dus nu deed Jette het niet meer.... Hij vind die uitdaag-spelletjes verschrikkelijk leuk en heeft een neus voor Jette haar houding als zij aanstalten maakt....
Toen Capita overleden was en Sterre er nog niet was.... was Daan zó sip dat hij geen énkele uitdaging meer aannam maar gelaten "met zich liet doen". Toen Daan nog geen "eigen" liefje had behalve Jette nam hij élke uidaging aan.
Daan is weer terug.... en we zijn er zó verschrikkelijk blij mee..
Jette omschreef het zo: "Volgens mij was Daan verschrikkelijk in de rouw en als paarden konden huilen, dan had hij elke nacht de ogen uit zijn hoofd gehuild ... daar alleengelaten op die wei....".
Zoals olifanten in de rouw kunnen zijn.. zo geloof ik ook dat paarden zo in de rouw kunnen zijn. Van ezels heb ik die verhalen ook gehoord..... Ben toch eigelijk wel nieuwsgierig naar verhalen van anderen....
Ik ben Ellen, moeder van Juliëtte. Juliëtte is 7 april 2007 geëmigreerd naar een kleine berghut in Zuid-Oost Frankrijk (Provence Alpes Côte d'Azur). Half juni 2007 hebben de honden en de paarden zich bij haar gevoegd.
