Paard als trouw bondgenoot
Juliette geeft een pubermeisje van 12 jaar bijles engels. Het is een beweeglijk schrander kind dat gauw afgeleid is en dus een hele uitdaging voor Juliette om haar bij de les te houden. Wekelijks gaat Juliette naar haar toe. Ze heeft één zwakke plek: ze is dól op paarden. Juliette heeft één troef: ze hééft paarden. Beiden zijn aan elkaar gewaagd dus.
Vandaag mocht Justine (de kleine leerling) na de les mee naar het huis van Juliette en Didier. Ze gingen paarden borstelen. Nou dat was feest natuurlijk. Daarna mocht Justine op Daan zitten. Daan kreeg een halster om en Justine werd op zijn blote rug gezet en vond het machtig.
Daan is erg goed in communiceren en is volledig ingesteld op Juliette. Dus toen het meiske zonder zadel op zijn vachtje zat ging hij met zijn snuit Juliette aantikken. Dat doet ie vaker. Het betekent: 'klopt het wel wat nu gebeurt?'. Of: 'tis eng, zal het goed gaan?' of: 'let op, ik wil iets (niet)'...
Jan kent dit van hem en Juliette ook. Als Juliette zegt dat het echt goed is en niet eng dan is het goed en doet ie feilloos wat je vraagt. Bij Jan maakte hij een keer op deze manier duidelijk: 'ik wil niet naar die modderpaddock' en toen Jan zei: 'Okee' toen had hij zich eerder omgedraaid dan Jan want het woord 'Okee' kent ie als de beste. Dat betekent: 'mijn voorstel wordt overgenomen'. Zo onderhandelt hij over draven, of rechtsafgaan of linksaf gaan al naar gelang dat hij iets leuk of interessant vind....
Die Daan; het is een paard dat dol is op gezelschap en leuke dingen en laat je altijd weten wat zijn mening is. Hij beschouwt zichzelf niet als veredelde fiets maar als volwaardige bondgenoot.
Ik ben Ellen, moeder van Juliëtte. Juliëtte is 7 april 2007 geëmigreerd naar een kleine berghut in Zuid-Oost Frankrijk (Provence Alpes Côte d'Azur). Half juni 2007 hebben de honden en de paarden zich bij haar gevoegd.
Reageren