Juliette geeft een pubermeisje van 12 jaar bijles engels. Het is een beweeglijk schrander kind dat gauw afgeleid is en dus een hele uitdaging voor Juliette om haar bij de les te houden. Wekelijks gaat Juliette naar haar toe. Ze heeft één zwakke plek: ze is dól op paarden. Juliette heeft één troef: ze hééft paarden. Beiden zijn aan elkaar gewaagd dus.
Vandaag mocht Justine (de kleine leerling) na de les mee naar het huis van Juliette en Didier. Ze gingen paarden borstelen. Nou dat was feest natuurlijk. Daarna mocht Justine op Daan zitten. Daan kreeg een halster om en Justine werd op zijn blote rug gezet en vond het machtig.
Daan is erg goed in communiceren en is volledig ingesteld op Juliette. Dus toen het meiske zonder zadel op zijn vachtje zat ging hij met zijn snuit Juliette aantikken. Dat doet ie vaker. Het betekent: 'klopt het wel wat nu gebeurt?'. Of: 'tis eng, zal het goed gaan?' of: 'let op, ik wil iets (niet)'...
Jan kent dit van hem en Juliette ook. Als Juliette zegt dat het echt goed is en niet eng dan is het goed en doet ie feilloos wat je vraagt. Bij Jan maakte hij een keer op deze manier duidelijk: 'ik wil niet naar die modderpaddock' en toen Jan zei: 'Okee' toen had hij zich eerder omgedraaid dan Jan want het woord 'Okee' kent ie als de beste. Dat betekent: 'mijn voorstel wordt overgenomen'. Zo onderhandelt hij over draven, of rechtsafgaan of linksaf gaan al naar gelang dat hij iets leuk of interessant vind....
Die Daan; het is een paard dat dol is op gezelschap en leuke dingen en laat je altijd weten wat zijn mening is. Hij beschouwt zichzelf niet als veredelde fiets maar als volwaardige bondgenoot.
Ellen en Juliette | 04-06-2008 | 00:33 | Link |
Het gaat erg goed met de paarden. Ze hebben het alledrie heel gezellig met elkaar: Daan, Satine en Sterre. Didier wordt nieuwsgierig gevolgd door ze. Toen hij wat ging rennen draafden ze alle drie lekker met hem mee. De vrolijke fransen ;)
Ellen en Juliette | 14-05-2008 | 14:52 | Link |
Paarden trekken zich er niet zo heel veel van aan wie de eigenaar is van hen.... tuurlijk, soms wel, bijv. eten en zo.... Daan Sterre en Satine zoeken elkaar steeds meer op. Zo zit er wel een lintje tussen de terrassen (planches) maar het zag er zo uit: Satine bovenste planche, Sterre op gelijke hoogte eronder en Daan gelijke hoogte daar weer onder. Zo staan ze toch bij elkaar te horen.
Juliette heeft met buurman Philippe afgesproken dat ze meer bij elkaar zullen staan. Zo brengt Juliette ze alle drie 's morgens naar de 'leenweide' en Philippe haalt ze op.
Gisteren is dat voor het eerst zo gegaan: eerst blij galopperen en dan lekker met zijn drietjes grazen. Daan trekt ook echt veel met Satine op...... Satine is een heel rustig niet zo dominant paard; een echte lieverd zei Juliette. En zo vormt zich op dat stukkie berg toch een heuse kudde.
Ellen en Juliette | 12-05-2008 | 10:00 | Link |
Ellen en Juliette | 24-03-2008 | 15:33 | Link |
Vaste prik; elke middag houden ze een siesta van een paar uur. Echtwaar.. ongeveer van 13.00 uur tot 15.00 uur.
Steeds dichter bij elkaar en lekker in de zon. Zoals god in Frankrijk.
Ellen en Juliette | 24-03-2008 | 13:09 | Link |
Gisteren was het eindelijk zover: de Hoefsmid kwam.
Daartoe hebben ze de paarden van ons land via het kronkelpad langs het hutje van Paul naar boven naar de pas gebracht. Aan de pas zijn de hoefjes bekapt. De hoefsmid vond Daan gewéldig leuk! Ook Sterreke vond hij leuk. Lees wat Juliette erover schrijft:
'paardjes gaan heel goed
Ellen zegt:
vertélluh!!!
Juliette zegt:
vonden t uitje werelds gister
Juliette zegt:
ik ook
Ellen zegt:
leuk joh, vertel veddah
Juliette zegt:
daan was helemaal top voor de hoefsmid
Juliette zegt:
leuk paard vond ie t
Ellen zegt:
wat vond ie leuk aan hem?
Ellen zegt:
karakter? gedrag of uiterlijk of alles
Juliette zegt:
enthousiast
Juliette zegt:
en sterre vond ie ook leuk
Juliette zegt:
was heel lief en rustig voor r en noemde haar Minette
Juliette zegt:
leuk ding zei ie
Ellen zegt:
wat is Minette?
Juliette zegt:
daan heeft mooie voeten, natuurlijk niet kaarsrecht maar stuk opgeknapt
Juliette zegt:
tsa koosnaampje
Ellen zegt:
ah wat lief
Ellen zegt:
aardige man lijkt me
Juliette zegt:
schatje, lieverdje, snuitje, snoesje
Ellen zegt:
hahaha
Juliette zegt:
macho natuurlijk
Ellen zegt:
die man mag ik wel
Ellen zegt:
was ze brááf?
Juliette zegt:
maar heel vriendelijk en werkt veel met helene samen
Juliette zegt:
grooote vent'
Daarna zijn ze de berg verder opgelopen. Een steil bergpad naar Anna, een van de andere buren. Een vrouw van mijn leeftijd die daar alleen woont in een klein berghuisje en kinderen heeft (wonen elders) van de leeftijd van Juliette. Anna is erg leuk en een stevig kordaat tiep. Ze heeft er ook land met nog heerlijk mals gras. Dus Daan en Sterre amuseerde zich heel braaf zonder afrastering e.d. Gewoon lekker smullen. Grappig om zo met je paarden bij iemand op de koffie te gaan.... Als het goed is krijg ik nog foto's van Laurent.
Ellen en Juliette | 06-12-2007 | 20:40 | Link |
Bart heeft foto's opgestuurd. Tjonge wat een leuke. Is erg genieten hoor. Dus ik ga ze hier en daar wat rondstrooien op het log.
Ellen en Juliette | 31-10-2007 | 21:29 | Link |
Ik geloof dat ze naar deze film gaan; tuurlijk ben ik jaloers..... Ik wilde nu maar even dat Jan fransman was en Jean heette... Hier is die film nog niet uit geloof ik.
Ellen en Juliette | 11-03-2007 | 17:58 | Link |
Ze zou meegaan. Als gezelschapspaardje voor Daan. Dit mocht niet doorgaan alhoewel Daan het geweldig had gevonden. Zij overleed aan vergiftiging aan
Jakobskruiskruid toen zij een maand bij ons was. De vorige eigenaar kende het
Jakobskruiskruid niet en bestreed het ook niet.
Op deze bijzondere dag wil ik Capita even herdenken. Hiertoe plaats ik een paar filmpjes onder lees verder.
Lees verder...
Ellen en Juliette | 29-10-2006 | 21:55 | Link |
Ik word er nu al weemoedig van. Volgende week zijn ze in Frankrijk. Zo'n 700 kilometer verderop. Gisteren zag ik ze nog achter tralies... Sterre wilde er dolgraag uit en dat hebben we gedaan (filmpje over de lol die ze hebben en het spel dat gespeeld word volgt nog). Maar goed, anticiperend op het vertrek dat leidt tot heel veel vrijheid en bourgondisch grazen hier een staatsieportret van Daan:
Lees verder...
Ellen en Juliette | 23-10-2006 | 23:31 | Link |
Falka is ijslander van de week op het ijslanderforum:
FALKA
Falka is blinde geleide paard.
Ze zorgt ervoor dat haar maatje niets overkomt als ze met haar wandelt of in de wei loopt.Het is een fijne merrie die haar taak erg serieus neemt. Het is echt een paard waarbij je je heel veillig voelt.
Toen Falka net bij haar baasje was werd ze alsmaar dikker en ze bleek drachtig te zijn en heeft het leven geschonken aan een prachtig merrie veulen genaamd Brella (Bretla).Ook deze merrie beschikt over de nodige capaciteiten om een fantastisch en betrouwbaar rijpaard te worden en zal opvolger zijn van Falka,want Falka is eigenlijk min of meer met pensioen en geniet van een heerlijk leventje!!
Ellen en Juliette | 15-10-2006 | 15:28 | Link |
Zonder foto helaas.... wel een paar andere foto's die de sfeer weergeven
Nieuw fenomeen dus, de groepshug.
Het gaat zo. Als Julette de paddock in komt geeft zij eerst Daan die tegen het draadje aangeplakt staat van verlangen, een lekkere hug... Hij staat dan te genieten. Vervolgens gaat zij lángs Daan naar Sterre die op haar plek áchter Daan staat te wachten, om haar even lekker vast te pakken. Al toenemend draait Daan zich dan snel op om met zijn borst tegen Jette aan te plakken voor méér...
Welnu, gisteren gebeurde hetzelfde maar Daan vond een modus die erg leuk was. Jette pakte Sterre helemaal om de hals (vind ze héérlijk) en stond dus tégen haar aan. Daan sprong erbij en ging met zijn borst tegen Sterre en met zijn hoofd óver Jette en Sterre heen staan. Zo hebben ze met zijn drietjes minuten lang gestaan en werd de "Helmigh-groeps-hug" geboren.....
Ellen en Juliette | 01-10-2006 | 15:12 | Link |
"Ör (wij noemden haar altijd Rauðka) is in onze kudde op IJsland geboren en in 1988 samen met Þorgeir naar Nederland gekomen. Toen was ze dragend en kreeg in het voorjaar daar op een hengstveulen, Gestur. Deze Gestur is later uitgegroeid tot een flinke IJslander en staat al jaren in Duitsland. Ör werd pas op haar 7e jaar ingereden en bleek een natuurtölter te zijn met een zeer meewerkend karakter. Zij is enkele jaren eigendom van Jennie Boerma geweest (zij woont tegenwoordig in Nieuw-Zeeland) en verhuisde toen naar Limburg. Hierbij nog enkele foto´s van haar van vroeger."
Aldus de eerste eigenaar aan het woord....
Dit paardje is vandaag overleden aan een stofwisselingsziekte. Het paardje werd haar laatste jaar uitermate liefdevol verzorgd door Esther..
Ik wil haar graag een plaatsje geven in dit log want uit de verhalen bleek het een bijzonder dapper paardje te zijn dat het heerlijk vond om voor de veulens te zorgen. Dat ráákt me wel... Ze werd dan ook Öma genoemd....
Ik wil Esther (van Jacobskruiskruid feiten en fabels) heel veel liefde en troost toewensen.... nét zoveel als zij aan Ör gegeven heeft.
Ellen en Juliette | 01-10-2006 | 13:08 | Link |
Ellen en Juliette | 01-10-2006 | 10:08 | Link |
Jan, niet gehinderd door kennis over paarden noemt het zoenen. Juliette vroeg hem vanmorgen toch maar even mee te gaan kijken na de regen en de storm van vannacht. Dus hij kreeg een fototoestel in zijn handen gestopt en hij mocht zijn vinger niet meer van het knopje afhalen.... zovéél mogelijk zei Juliette gretig want ze wil heel veel "jeugdfotoos"van Sterre.
Ik vroeg Jan wat zijn observaties waren. Welnu, ze stonden met de bibs in de wind en hadden hen niet horen, noch zien noch ruiken aankomen. Daan merkte hen als eerste op en Sterre volgde onmiddelijk Daan in zijn opmerkzaamheid.
"Ze zagen ons, keken verrast, zagen de blauwe lekkersbakkies en zeiden tegen elkaar: dát zijn geen roofdieren en kwamen in galop op ons afstormen".
"Het is een echt duo, ze draaien om elkaar heen en ze ZOENEN elkaar voortdurend".
Jan mocht de foto's laten zien om het te illustreren...............
Dit is een kleine selectie van de "ZOEN-partijen" die hij gefotografeerd heeft.... Af en toe mocht Juliette er ook bij horen maar ze snuffe veel...
Ik heb begrepen dat dit kennismaken is.... uhhhhh..... en verder??? Ooit moet die kennismakingsfase toch voorbij zijn??
Of... zóenen ze?
Ellen en Juliette | 01-10-2006 | 09:52 | Link |
Dat zijn ze wel geworden die twee. Natuurlijk heeft Daan het voortouw. Maar als Sterre even stilstaat overleggen ze even. Ze komen steeds naar ons toe. Soms in galop; soms stappend. En net als bij Capita komt Sterre heel intiem lekker knuffe en laat zich pakken terwijl Daan erbij wil blijven maar vooral NIET graag gepakt wil worden.... hij waakt en vind zijn meidje belangrijker dan zijn mensenmeidje. Hij staat dan wat op de achtergrond in dubio... hij vind het leuk en zou ook wel willen.... máár hij heeft ook een taak......
Het helpt om aktief op hem af te stappen en te kroelen; dat vindtie stiekempjes toch wel fijn. Het is een jongen die neigt in de schaduw van de "schone"Ster te gaan staan.
Ellen en Juliette | 01-10-2006 | 09:04 | Link |
Daar zorgt die kleine voor. Sterretjes in Daan zijn ogen. Hij is bijzonder toegewijd en zij is aanhankelijk en vertrouwt hem haar hele vachie toe. Hij poetst haar. Ook als ze Juliette "vraagt"te poetsen en te knuffe, helpt Daan mee. Zo wordt zij stereo bediend, onze Ster.
De nacht zijn ze goed doorgekomen; ze is niet in de sloot gevallen en Daan neemt zijn taak als oppas héél ernstig.
Maar Daan stráált weer; we hebben ons manneke terug.
Ellen en Juliette | 01-10-2006 | 08:32 | Link |
Het trailerladen en de reis waren gelukkig goed verlopen. Eerst werd Sterre nog gekeurd door de veearts. Buiten dat ze haar prachtig vond gaf ze veel "uitstekendjes"voor haar mooie rechte benen en haar gangen. Sterre kreeg haar kroontje op en Ellen Marie keek met recht ontzettend trots.
Bij aankomst was ze waanzinnig nieuwsgierig hoe haar nieuwe koninkrijkje eruit zou zien. Omdat ze een veiliger wei zouden krijgen met minder diepe slootjes haalde Marc Daan uit de wei. Terwijl we naar de wei-to-be liepen kwam Daan aanlopen. Hij zág Sterre.... Oortjes en nek op een steel; hinniken en dansend stappen... zó verheugd!!! Aangekomen in de wei mochten ze kennismaken; eerst nog aan touwtjes want we wisten niet of Daan erg omstuimig met Sterre zou omgaan. Dat deed hij met name door zijn neus gelijk in haar neus te stoppen en haar mooie vachie te bevoelen. Dát pikte prinses Sterre niet en Daan kreeg een bliksemsnelle stoot met de achterhoefjes. Maar Daan, weliswaar iets voorzichtiger, bleef om haar heenlopen en probeerde aan alle kanten Sterre te bekijken en met loense verliefde blik haar te ontwapenen. En hoe meer hij Onder-Daan speelde hoe meer Sterre rustig werd. Al die tijd was ze driftig aan het grazen; té driftig. Ze hield Daan nauwlettend in de gaten en toen Daan wat stappies wegliep liep ze hem als een lief kleutertje achterna. En zo gebeurde het dat die OnderDaan het weer voor elkaar kreeg en de leiding kreeg. Angstvallig bleef hij tussen Sterre en de sloot waarachter de koeien en de stier liepen. Als Sterre naar ons liep ging hij .... Er óók weer tussen. Hij draafde met enorme trotse ruime draf om haar heen en gedroeg zich als MERRIE. Heel beschermend en sturend. We lieten ze een poosje met rust en gingen verder aan de stal die nog niet helemaal veilig was. Later aten we op de wei en konden we ze heel rustig gadeslaan. Het ging goed. Daan was pappa-en-mamma tegelijk en liep lichtvoetig om haar heen. Wat was hij in die korte tijd veranderd; van een wat suffig, sip, dik, volgevreten manneke naar een frisse blije jonge knul verliefd op een heel mooi meidje.
De anderen waren nog bezig en ik bleef bij de wei staan. Daan kwam naar me toelopen... oortjes en nek erop... blij... Sterre twijfelde; ze kent Juliette beter. Toen ze bijna bij me waren en Sterre stil ging staan "kweenie", drukte ze synchroon de neuzen tegen elkaar voor overleg en zette tegelijkertijd de pas in naar mij. Ik denk dat Daan haar vertelde dat ik best tof ben. Toen Juliette er later bijkwam hebben we Daan wat uitgedaagd door naast hem te gaan draven. Dat maakt altijd dat hij je inhaalt en ervandoor gaat. Zo geschiedde het en meermaal deed hij met Sterre de 500 meter lengte, bokkend van vreugde en plezier met de staart er récht bovenop. Met zweefdraf zweefde hij om haar heen en stuurde hij haar waar hij vond dat het goed was... en prinsesje Sterre liet het zich welgevallen en vertrouwde hem helemaal.
Héérlijk, dat hij niet meer eenzaam is.
Omdat Sterre liet zien dat ze ontzag voor het slootje had en Daan ook nog eens heel beschermend was hebben we besloten ze op de wei te laten voor de nacht.
Ellen en Juliette | 01-10-2006 | 08:30 | Link |
0.JPG?dc=4675537883961021725 "Daan slaapt")
Lekker zoet weer.... Maar dat issie ook. Bij lekker warm weer gaat Daan liggen. Deze foto's heeft Juliette gemaakt toen zij zelf in het gras was gaan liggen in de wei van Daan. Daan kwam bij haar liggen. Kennelijk vind hij dat heel knus.
Zelf heb ik ook die ervaring dat ik me op een stukje gras naast de paddock met chocolademelk had geïnstalleerd. Daan kwam in het zand zo dichtbij als mogelijk liggen. In dit geval betekende het dat hij zijn hoofd onder het hekje door wurmde. Dat hij bij weer overeind komen zijn neus stootte nam hij op de koop toe. Je kunt je voorstellen dat ik die momenten verschrikkelijk intiem vond en heel vertrouwelijk zo saampjes.
Jan is ook wel eens in de wei gaan liggen maar Juliette en ik waren nog heel actief dus Daan ook. Het was kort na het overlijden van Capita. Op een bepaald moment stapte hij op Jan af (die onschuldig op zijn rug lag maar Daan wel onderzoekend op zich af zag komen) en Daan tikte Jan zijn arm doelbewust met zijn hoefje aan "of ie het nog wel deed". Ook al gebeurde het heel voorzichtig het was voor mensenbegrippen toch een aardige por..... Succes.. Jan deed het nog 
Ellen en Juliette | 01-10-2006 | 08:06 | Link |
Een foto van zijn vorige plek in Wassenaar maar het gaat om het beeld...
Daan is eenzaam en heeft wisselende luimen. Hij komt soms wel, en soms niet naar je toe. Als Juliette gaat rijden komt ze steeds langs een ronde haflingermerrie; hollands welvaren,die dame. De merrie ziet Daan wel zitten en komt naar het hek gerend; Daan blijft staan (en dat mág hij ook even) en blijft verlangend kijken. O,,, wat wil hij graag een vriendinnetje.
Hij is niet meer vooruit te krijgen; gaat staken.
Je moet weten dat ons kereltje een heel eigen willetje heeft. Meestal doet hij lekker met baasje mee maar als hij het er niet mee eens is dan blijft hij mooi zijn eigen ding doen. Zo ook bij Hafke zoals ik haar maar even noem. Wil Juliette hem op andere gedachten brengen springt hij op, weg, en terug...
Als de koeien na het melken weer op de wei komen dan galoppeert hij hen hard tegemoet terwijl er zitten 3 weilanden tussenzitten. Nu is dat maar goed ook want Daan respecteert de stier onvoldoende. Uitdagend gaat hij dan voor hem staan": "'t kon net zo goed mijn kudde zijn" met die identiteitverruimende vlekken van hem. De stier bromt en gromt: "'k dachut niet jongeman"!
En zo zijn we altijd wat bevreesd dat Daan in al zijn verlangen toch het gokje wil gaan wagen.
Hij moet nog even wachten..... dan komt Sterre.
Ellen en Juliette | 01-10-2006 | 07:12 | Link |
Dat was een feest. Capita had al zoveel jaren geen ander paardje gezien; ze hunkerde naar gezelschap én ze kende alle paardenspelregels nog......
Ze stormden naar elkaar toe en snuften aan elkaars neus; geen hoefje werd opgetild en ze keerden elkaar al zéker niet de bibs toe.
Vervolgens gingen zij samen rennen met het hoofd hoog opgeheven en in grote circels om Juliette en haar vriend Marc heen. Het was een dáns om te zien. Ze waren zo blij......
En ja, uiteindelijk gingen ze vlak naast elkaar grazen en ze bleven vanaf dan steeds vlak bij elkaar. Soms waakte Capita als Daan 's nachts languit in de wei lag te slapen; soms, en zéker later stond Daan bij haar en sliep Capita.... Een echt stel werd het.
Ellen en Juliette | 30-09-2006 | 15:42 | Link |
Dan moet je góed luisteren zou ik zeggen....
Hij dééd het toch maar weer die handige Daan. Vertellen dat de zaken niet kloppen. En daar heeft hij wel zijn geheel eigen stijl in. Basisprincipe: gebruik díe zaken die baasje je heeft willen leren of afleren, maar dan voor eigen doelstellingen.
Daan mag van Juliette niet onbehoorlijk bedelen; wél vragen. Het verschil is op je afstormen en je zakken controleren of de tafelmanieren hanteren. De tafelmanieren bij Daan zijn dat als hij bijv. een appeltje krijgt, hij eerst een stapje naar achter moet doen. Dat doettie dan ook maar buigt daarbij altijd deemoedig zijn koppie naar rechts. Laten we zeggen dat hij graag de tafelmanieren accentueert.
Hij mag niet ongeduldig met zijn hoefje schrapen en ook niet tegen de staldeur beuken met dat hoefje. Is hem hartstikke duidelijk en hij respecteert dat ook . Als het hem tóch te gortig wordt tilt hij zijn voorhoefje op en dreigt te schrapen. Effect: "Ik dóe niks; het was een reminder" en tovert dan altijd een glimlach op het gezicht van de toeschouwer. Dit zijn milde acties.
Nu komt het. Je moet wéten dat Daan nu de nachten op stal staat want hij neigt zich aan het malse gras een hoefbevangenheid te eten. Da mag nie. Dus wordt hij door Juliette elke avond op stal gezet met een plukje hooi. Zo ook gisteravond. Jette knuft hem; hij laat zich dat welgevallen; Jette pakt haar brommer die naast stal staat en start hem. BENG! Daan geeft één nadrukkelijke dreun tegen de staldeur. Heeft direct haar aandacht en weet dat er iets is. Het tweede signaal is: hoofd naar rechts wegbuigen en snel weer terug en strak naar baasjes toet kijken of het begrepen wordt. Ja! Baasje gaat zoeken; knuft nog een keer, kijkt het water na dat genoeg voorhanden was... en probeert te raden. Daan buigt weer zijn hoofd naar links en strak weer terug naar baasje: "niet begrepen baas; verder zoeken". Het hoofd gaat richting hoek waar het hooi altijd neergelegd werd. WERD! Ja! precies. Vergeten hooi te geven. Juist ja.
Brengt me op een andere situatie toen Daan in een keurige dressuurstal stond. Juliette had Daan terug op stal gezet en stond een tijdje met een meisje te praten. Daan schraapt luid met zijn hoefje en kijkt haar indringend aan. Jette weet dat er dan iets aan de hand is en gaat kijken. Het hoofd draait weg, naar de drinkbak dit keer. Jette kijkt en.... jawel hoor! Hij heeft in zijn drinkbak gemest; de domoor. Ze haalt het eruit en nodigt hem uit om te drinken. Het hoofd draait weer naar de drinkbak en snuft. Het draait weer weg: "Niet goed". Jette maakt hem helemaal schoon met water en nodigt hem weer uit. Het hoofd draait er weer heen: "Goed" en gaat flink drinken.
Daan wil liefst lekker hard op buitenritten. Aansporen is niet nodig. Soms vraagt hij met een hupje: "Zulle we?" Soms mag da, maar soms ook nie. Nu pubert hij en wil doordrammen. Jette leert hem in de plaats van rennen zijwaarts stappen. Toen hij later weer niet hard mocht ging hij zijwaarts stappen. Want dát mocht en nu ik dat toch geleerd heb kan ik het nog eens doen.
In mijn ogen wordt het geleerde voor eigen doelstellingen gebruikt... zo gaat hij praten tegen je.
Je moet wel héél goed luisteren.......
Ellen en Juliette | 30-09-2006 | 14:11 | Link |
Daan is eenzaam... hij komt niet meer naar je toerennen.. je mag vrijblijvend naar hem toekomen maar blij is hij niet.
Als de koeien naar binnen gaan om gemolken te worden wil hij mee en staat dan voor het hek te dreutelen en te hinniken. Daar komt nog eens bij dat hij ook de vlekken als een koe heeft dus behalve dat het triest is, is het ook komisch.
We zijn druk geweest met het zoeken van een weidegenootje. Behalve dat we er noch emotioneel noch financieel aan toe waren een ander paard te verwelkomen hadden we inmiddels ook nogal wat eisen.
Deze eisen hingen samen met het vertrek van Juliette naar Zuid Frankrijk (zie berghuisje in Frankrijk). Het is daar wat minder geregeld, die natuur. Er zijn wilde zwijnen, schorpioenen, slangen, smallere bergpaardjes en z.g. terrassen waar de paarden lopen. Ook de bodem is vol met stenen en alleszins onregelmatig. Dus ... het moest een paardje worden met goede instinctieve reacties, harde hoeven, niet te groot en tegen hitte kunnen. We hebben ons gebogen over een Merens, Rocky Mountainhorse, Andalusiers en Arabieren.
En toen zagen we haar en "klik".
.jpg?dc=4675535483581623207 "Egyptische volbloed op Marktplaats")
Masuna's Falak F (voor haar vrienden "Sterre") is een 100% Egyptische Arabische merrie van 1,5 jaar met een allerliefst koppie en een mooi lijfje. Omdat we Falak eigelijk een lelijke naam vinden maar het toch "ster" betekent besluiten wij haar van maandag tot en met zaterdag Sterre te gaan noemen.
Ze is erg vriendelijk (maar dat zijn eigelijk alle veulens). Ze is rosig grijs en wordt spierwit met witte manen en staart; later zal zij bruine sproeten ontwikkelen.
Wij denken dat onze Daan haar nét zo mooi en lief vind als wij dat doen. Hij zal ons niet meer zien staan met zo'n schone in de wei. Hopelijk gaat hij voorzichtig met haar om; Juliette schat in dat dit zo zal zijn.
Ellen en Juliette | 30-09-2006 | 14:00 | Link |
Een weblog Paardenliefde.
Klinkt zoet. Is het ook wel. De titlel is ook wel tweeledig. Ik heb soms echt een heel bijzondere band waargenomen tussen paarden onderling waarvan ik diep onder de indruk was van de harmonie en rust die daarvan uitging.
Maar zelf houd ik ook van paarden.... Toch ben ik daar ook dubbel in. Ik kan ook bang zijn voor de grootte en heftigheid van paarden. Die angst is overigens toenemend aan het transformeren in respect voor het paard. Maar respect behelst meer dan dat.
Ik ben niet iemand die het paard ziet als veredelde fiets, of wedstrijdmiddel. Ik vind vooral het kijken naar- en het "voelen"van paarden belangrijk en zal ook steeds primair geinteresseerd zijn in het kontakt dat ontstaat of het gedrag en behoefte dat het paard laat zien.
Ellen en Juliette | 30-09-2006 | 13:34 | Link |
0.JPG?dc=4675537883957342370 "Daan slaapt")
Ik ben Ellen, moeder van Juliëtte. Juliëtte is 7 april 2007 geëmigreerd naar een kleine berghut in Zuid-Oost Frankrijk (Provence Alpes Côte d'Azur). Half juni 2007 hebben de honden en de paarden zich bij haar gevoegd.
