Nieuwe startpagina Jakobskruiskruid jacobskruiskruid en andere kruiskruiden
De geboorte van een centraal meldingssysteem voor slachtoffers Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid-
Vanaf 9 augustus 2007 is er de mogelijkheid om slachtoffers van Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - centraal te registreren via de website http://www.jakobskruiskruid.com zodat er duidelijkheid kan komen over de schaal van het Kruiskruidprobleem - jacobskruiskruid - .
Het gebrek aan gegevens die aangeven of en hoe ernstig het Jakobskruiskruidprobleem is staat een effectieve aanpak door overheden in de weg. Een gemeente of provincie kan maatregelen tegen Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - namelijk pas rechtvaardigen als blijkt dat ziekte of sterfte onder dieren op grote schaal voorkomt. Omdat er op dit moment (nog) geen centrale monitoring van ziekte en sterftegevallen plaatsvindt wil men hier een start mee maken.
Met het meldingssysteem wil www.jakobskruiskruid.com niet alleen zelf een beter beeld krijgen van het aantal Kruiskruidvergiftigingen, maar hopen zij ook dat het de paardensector in Nederland zal stimuleren om wetenschappelijk onderzoek naar de omvang van het Kruiskruidprobleem te financieren of de overheid hiertoe aan te sporen. Hoewel Nederland ongeveer 400.000 paarden telt, de paardensector een van de snelst groeiende economische sectoren in ons land is en er grote ongerustheid onder paardenhouders is, zijn er ons tot op heden geen door de sector georganiseerde initiatieven bekend die gericht zijn op het in kaart brengen van het Kruiskruidprobleem (jakobskruiskruid - jacobskruiskruid- .
Welnu: ook eerdere slachtoffers - jacobskruiskruid - konden geregistreerd worden en dat heb ik dus gedaan. Capita was de éérste melding. Ik hoop van harte dat mensen gaan registreren.
Slecht advies: Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - bestrijden met zout
Op een website van een paardenbezitter trof ik het advies aan om Jakobskruiskruid te bestrijden met zout. Een op het eerste gezicht merkwaardig advies met gebruik van huis tuin en keukenmiddeltjes. Onschuldig zou je denken. Maar een verkennend onderzoekje geeft het tegendeel.
-'Strooizout heeft echter weer een bevorderend effect op de opname van cadmium door de plant.' Valt hier te lezen http://www.eurolab.nl/text-cadmium-g.htm. Laat Cadmium op een aantal plekken in Nederland al aardig voorkomen..... dat willen we toch niet in gras of hooi dat we aan paarden voeren?
- Wat me ook nog niet duidelijk is, is of strooizout het chloridegehalte van de bodem verhoogt http://www.lenntech.com/elementen-en-water/chloor-en-water.htm Dit is niet alleen slecht voor het gras maar ook de gassen die vrijkomen zijn nogal schadelijk. Dat lijkt me niet handig voor grazers die met hun snuf voortdurend over de bodem gaan.
- En hier vind ik het ook weer: 'De aanname dat chloride alleen voorkomt in te benoemen specifieke gebieden in Nederland (marine beïnvloeding en/of zout of brak grondwater) is niet juist. Veel voorkomende handelingen, zoals het toepassen van strooizout, mest en beregening, leiden tot een toename van het chloridegehalte. Daarmee kunnen overschrijdingen van de SW1 voor chloride veel algemener worden aangetroffen. Dit verklaart waarom in de gegevensbestanden chloride de SW1 regelmatig overschrijdt.' http://www.kuiperburger.nl/hl17nen.htm
Deze aanwijzingen maken mij toch wat pessimistisch over strooizout als JKK-verdelger. Mensen gan over op zout als zij een fors JKK probleem hebben en dat zal geen enkel plantje per jaar betreffen maar aardig wat meer in een hogere frequentie.
Nu bevat die site niet alleen veel taalfouten maar ook inhoudelijke fouten zoals een veel hoger concentraat gif in de rozetten. Dit wordt nergens onderbouwd en of in de literatuur teruggevonden... Ook dat dieren die buiten grazen het vers zouden eten....; er
is geen wetenschappelijk bewijs gevonden dat de PA s door de huid opgenomen én zich omzetten in de giftige vorm.
Weer zo'n duidelijk voorbeeld van dilettantisme dat naar mijn mening zeer schadelijk is voor de preventie van Jakobskruiskruidslachtoffers en voor de natuur.
Het grote GIF van Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - dat de huid passeert.....
Foto: van www.jakobskruiskruid.com : Pieter Pelser
Soms lees je echt schrikverhalen rondom Jakobskruiskruid. Zo ook deze blogger die aan de hand van het filmpje van de Volkskrant (zie wat logjes hiervoor) de mensen wil waarschuwen voor het Jakobskruiskruid. Het gif zou door de huid opgenomen en de blogger wil waarschuwen kinderen hiervoor te behoeden. Er is geen wetenschappelijk bewijs gevonden dat de PA s door de huid
opgenomen, zich omzetten in de giftige vorm.
Nu lijkt met dat ook theoretisch niet mogelijk. Immers... er moet eerst een chemische omzetting in de darm plaatsvinden voordat de stof giftig wordt voor de lever. Zie hierbij de pagina waar haarscherp en toegankelijk wordt uitgelegd hoe die omzetting plaatsvindt.
Het is jammer dat het risico, dat Jakobskruiskruid inderdaad voor zoogdieren heeft, zo erg overdreven wordt.
Dus... kinderen hoef je geen handschoenen aan te trekken ;-)
Jakobsvlinder en Zebrarups op Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid -
Op het weblog van Sereka zijn uiterst duidelijke foto's te vinden van de Jakobsvlinder en zebrarups. Ik moet zeggen, ze zijn prachtig.
In Wikimedia vond ik een prachtige foto met de volgende tekst: "en: This 3-4cm long caterpillar was crawling around on a yellow flower allong the road side in an industrial area of Hengelo (Overijssel) in the Netherlands. After asking/looking around it seems to me it's a Tyria jacobaeae crawling around on a Senecio jacobaea? It seems they are usually found in groups, but this one was solo".
Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - en weidemanagement bij paarden
Aan de stevige boom Jakobskruiskruid, feit en fabel is weer een krachtige loot toegevoegd. Een informatieve pagina over weidebeheer. Wat is nodig om een paard een goede weide te bezorgen; wat moet een weide bieden aan een paarden wat zijn de risico's van paarden op een weide. We weten het maar al te goed hier in Nederland. De kleine weides met paarden zijn risicovol en vragen heel veel zorg. Juist paarden grazen het gras op een te kleine weide te kort af; en verstoren de grond. Jakobskruiskruid kan zich dan heel makkelijk vestigen. Anderzijds bestaat er grote angst voor bemesting en hoefbevangenheid onder paardenbezitters. Toch, met een goed plan kun je een heel eind komen. De nieuwe pagina biedt daartoe heel relevante informatie in begrijpelijke taal. Ook mensen zonder veel agrarisch inzicht vinden er duidelijke aanknopingspunten. Kortom, een pagina met heel wat inhoud.
Het verhaal van Capita misplaatst op kruiskruidinfo.nl
Het wordt ook wel steeds doller met het kruiskruidinfo.nl. De site die probeert mensen te informeren over Jakobskruiskruid. Nadat er wild in het rond beschuldigd wordt dat de site gehackt is brengen zij nu zonder toestemming van schrijvers hele delen van het forum over naar de website. Daar sta je dan met je toch al pijnlijke verhaal over een dierbaar paard dat overleed. Op een site met jouw foto waar je helemaal niet wilt staan en waar je niet bij wilt horen.
Niet alleen ikzelf heb meermaal verzocht mijn stukken op het forum te verwijderen zonder dat ik antwoord kreeg. Ook Juliette heeft nadrukkelijk verzocht haar verhaal van Capita te verwijderen van forum en website van kruiskruidinfo.nl. Zij gaf heel duidelijk aan dat dit verhaal van Capita die aan Jakobskruiskruid overleed niet thuishoort daar omdat zij de koers die ingeslagen is door kruiskruidinfo.nl totaal niet onderschrijft.
We krijgen geen antwoord en het verzoek wordt niet gehonoreerd. Tuurlijk is het een gebrek aan eigen input dat ze zo dwingend met onze bijdragen aan de haal gaan.
Maar het gaat verder. Dit zonder toestemming van schrijvers misbruiken van stukken waar een intellectueel eigendom op rust is eigenlijk heel erg onbehoorlijk. Ik gun kruiskruidinfo.nl de inspiratie om eigen materiaal te fabriceren en dat wat door een ander geschreven is los te laten en niet meer te misbruiken. Want wij zijn niet de enigen die daarover klagen. Ik gun het mezelf ook natuurlijk. Maar goed. We blijven deze inspiratieloze klup volgen.
Filmpje van de Volkskrant over Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - in Kennemerduinen
Het Jakobskruiskruid in de Kennemerduinen. We kennen de Kennemerduinen goed. Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - komt daar langer voor en toch is het niet zo enorm uitgebreid. Wat duidelijk is, is dat het een gebied is wat tamelijk met rust gelaten wordt. De moeite waard om naar de verstandige woorden in het filmpje van de Volkskrant te luisteren die de probleemstelling genuanceerd en goed weergeven.
De geschiedenis van het Kruiskruidforum
Juli 2005 overlijdt Capita aan Jakobskruiskruid en melding hiervan verschijnt op het forum van paardnatuurlijk en de kruiskruidpagina
Naar aanleiding van verhaal van Capita nemen enkelen het initiatief tot een petitie met oprichting van het www.kruiskruidforum.nl waar discussie niet gemeden zou worden (later in de geschiedenis werd dit geheel anders). Zie 'lees verder'
Lees verder...Paniekzaaierij over Jakobskruiskruid door voorlichting met ongeoorloofde fouten
De campagne tegen Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - lijkt te ontaarden in enorme paniekzaaierij die zich vele malen sneller uitzaait dan het gewraakte plantje zelf. Met verbijsting las ik dit in Het Nieuwsblad . Het plantje zelf is helemaal niet zo'n goede windverspreider. Dit is te lezen op de site die deugdelijk wetenschappelijk onderzoek als uitgangspunt neemt: www.jakobskruiskruid.com
Paniekzaaierij is enorm schadelijk en leidt tot verkeerde maatregelen. Over de bestrijding van Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - moet steeds diep nagedacht worden en plaatselijk beleid ontwikkeld worden. Pas dán kan er adequaat aktie ondernomen worden. Er zijn een paar algemene verstandigheden maar beleid moet aan de hand van de plaatselijke situatie vastgesteld worden. Iedere situatie is anders; wat in de ene situatie verstandig is, is dat in de andere juist niet.
Een paar grappen uit het artikel 
Zie 'lees verder'
Jakobskruiskruid informatie site: Homepagina van de actie en petitie voor beter beheer tegen jakobskruiskruid
Er is toch wel iets zorgelijks aan de hand met www.kruiskruidinfo.nl . Eerder noemde ik al dat zij het pad van objectieve informatieverstrekking verlaten hadden. Degelijk wetenschappelijk onderzoek vormt geen uitgangspunt meer. De leden en ondertekenaars van de petitie streefden dit echter wél na toen zij de petitie ondertekenden en dit duidelijk in de doelstelling van de kruiskruidwerkgroep stond. De strijd ter beheersing van het probleem dat Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - heet lijkt bij tijd en wijle te ontaarden in bangmakerij. Dit heeft ernstige gevolgen omdat menigeen juist daardoor de verkeerde maatregelen treft. Maatregelen die het vestigen en groeien van Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - juist bevorderen.
Nog wat vreemds en zeer zorgelijk. Alle kritische geluiden op www.kruiskruidinfo.nl zijn weggeknipt en het forum is gesloten. Het minieme stukje werkgroep dat nog over is bedient zelf de informatieverstrekking op dit forum waarbij zij de bijdragen die leden eerder (toen wetenschap nog uitgangspunt was) misbruiken voor eigen stemmingmakerij-doelen. Diverse leden en oudleden van de kruiskruidgroep hebben nadrukkelijk verzocht die bijdragen te verwijderen daar er zoveel in geknipt is dat zij zich niet meer herkennen hierin. Verzoeken worden nóch beantwoord nóch gehonoreerd. Zij maken zich niet alleen ongeloofwaardig maar druisen in tegen de nettiquette en fatsoensregels.
Deze werkgroep is opgericht naar aanleiding van het overlijden van ons paard Capita met goede doelen en uitgangspunten. Nu, 1,5 jaar later werken zij vanwege ondoordachte adviezen Jakobskruiskruid in de hand en misleiden het publiek dat informatie zoekt en bejegenen ondertekenaars van de petitie zeer onbehoorlijk. Zij spreken allang niet meer namens de ondertekenaars van de petitie.
Het heeft een hoog gehalte aan gevaarlijk dilettantisme.
Foei!
Maaimachine of graaskunst.....
Dat moet je je afvragen als je gras hebt met heel veel kruiden er in. Een paard als maaimachine eet alles categorisch weg.. wat je zaait eet ie op. Kan niet zelf nadenken maar knaagt zich door je weitje heen.
Of niet?
Voor het Jakobskruiskruid - - jacobskruiskruid - probleem is het essentieel. Stel dat er zaailingen staan... of enkele takjes... eet het paard dat of is het een kunstige grazerd. Iemand heeft gepoogd al filmend een grazend paard te betrappen op happen van Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - .... Een práchtig filmpje en je ziet hoe kunstig het paard uitzoekt wat hij eet. Nou, dat is dus géén Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - hoor!
De literatuur beschrijft dit ook. Paarden eten het niet tenzij........ hij te weinig ander voer heeft; dán is hij genoodzaakt het wel te eten. Bij Capita was dit ook aan de hand. Ze werd hoefbevangen en werd nog meer ingeperkt waardoor haar weitje echt te klein werd; een postzegelveldje. En dan te bedenken dat ze zelfs toen nog uitgebroken was op zoek naar goed gras.... Nogmaals: allemaal onwetendheid van de vorige eigenaar.... Hij dacht oprecht dat hij het goed deed en meende het oprecht goed met Capita.
Nadat zij was overleden bezochten wij haar weitje; 2/3 van de wei stond met Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - .
Ook eten paarden het wel gedroogd waarbij dus hooi uit besmette gebieden een groot risico vormt.
Maar grazend tussen vers gras en kruidjes. Nee.... laat dat maar aan paardjes over.
Het filmpje is te zien op: http://www.jakobskruiskruid.com/Feiten%20en%20Fabels/selectief%20grazen.html
Wat doet nou zo'n hapje Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid?
Op een nieuwe pagina van www.jakobskruiskruid.com staat werkelijk nauwkeurig beschreven wat nou zo'n hapje Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - doet. Het is een artikel dat geschreven is in samenwerking met een bioloog en dierenarts (beiden deskundig in JKK-probematiek). Mensen die nauwkeuriger informatie willen over de werking van pyrrolizidine alkaloïden komen heel goed aan hun trekken. In bijzonder toegankelijke taal wordt de werking van het pyrrolizidine alkaloïden omschreven. Het is een artikel waar de eindgebruiker van wetenschap en wetenschappers een zeer vruchtbare samenwerking laten zien inzake het probleem jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - .
Hoe zit het nu met vers eten van Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid?
Foto: Egon Kraak Paard dat boerenwormkruid eet.
Dat is onderwerp van het artikel op http://www.jakobskruiskruid.com/Feiten%20en%20Fabels/Verseten.html
Er worden op diverse fora verhitte discussies gevoerd. Enkelen melden dat de eigen paarden Jakobskruiskruid vers eten. Ook is de ervaring dat Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - niet altijd goed herkend word. Kortom, de kans op een vreemde beeldvorming is groot. Want uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat Jakobkruiskruid - jacobskruiskruid - zelden vers gegeten word ténzij er te weinig ánder voedsel voorhanden is of dat het door het hooi zit waardoor het niet goed herkend word.
Welnu, om die mensen, die zich zorgen maken tegemoet te komen daar zij zich niet herkennen in de resultaten van het wetenschappelijk onderzoek, is de mogelijkheid geboden gedroogde planten te laten onderzoeken door deskundigen of dit JKK is. Juist omdat er zoveel vragen zijn bij het pogen JKK in al zijn stadia te herkennen. Een bewonderingswaardig initiatief.
Hoe de planten te drogen staat hier beschreven: http://www.jakobskruiskruid.com/Biologie/plantendrogen.html
Kruiskruidfront
Er is wat vreemds aan de hand. De kruiskruidwerkgroep die een petitie georganiseerd heeft lijkt na het indienen van de petitie toenemend het pad van overzorg en paniek te bewandelen. Dit heeft tot gevolg dat wetenschappelijk onderzoek niet meer als leidend ervaren word. Dat is natuurlijk geweldig jammer. Intussen is, om dat gat te dichten de website http://jakobskruiskruid.com ten behoeve van deskundige informatie over - jacobskruiskruid - ingericht.Toch gaat de discussie op kruiskruidinfo.nl door om hen te overtuigen dat degelijke kennis voorwaarde is om serieus genomen te worden. Het mag niet baten. Het forum sluit en álle kritische reacties worden verwijderd. Dit maakt dat zij wat mij betreft definitief hun geloofwaardigheid verloren hebben door zó een 'verknipte' weergave van het forumbezoek neer te zetten. Zij kunnen dan ook niet langer meer claimen dat zij namens al die ondertekenaars van de petitie spreken daar zij hun doelstellingen niet nagekomen zijn. Namelijk: feiten, geen fabels.
Bezoek aan Centre d'Equestre augustus 2006
Bij Sospel (een dorpje 'apres' de colle de Brouis) zijn diverse 'Centre d'Equestre'. Een ervan ligt héél hoog en heel afgelegen. We gaan er een kijkje nemen. Het is een oase van rust en tevredenheid. Er zijn diverse veulens aan de voet van hun moeder. Er zijn poolse arabieren maar ook Irisch Cob. Bijna allemaal lopen ze in groepjes buiten. De hengst heeft een eigen stukkie bos met inloopstal. Een machtig gezicht zo'n zwarte arabische hengst zo vrij in het bos te zien staan; aangrenzend heeft hij een grasveldje maar hij prefereert nu meer de schaduw van het bos.
* N.B. Lees meer over vers eten van bijv. JKK op http://www.jakobskruiskruid.com/Zoogdieren/Verseten.html
'Zo ook bij de buren natuurlijk. Nu heb ik daar bij diverse paardenbezitters nagevraagd wát er giftig is voor paarden en het antwoord luidt zo ongeveer: "hier groeit niet zoveel giftigs; de paarden hebben nergens last van". Ze weten het ook niet zo precies. Bij mij groeit eigenlijk geen JKK (een enkel geel bloemetje wat ik nog wil determineren wat het is) maar zeker weten wel andere giftige zaken zoals paardenstaart en digitalis. Ik zag paardenstaart bij al die andere paardenhouders. Zelf geneigd dat soort planten met wortel en al uit te roeien zag ik dat bij de paarden, veulens en ezels met hun veulens die er al jaren staan: "ze grazen er heel precies omheen". Er was een paardenhouder met 22 paarden waarvan 2 van 42 resp 40 jaar oud en al 26 jaar bij dezelfde eigenaar die aangaf dat wat zij grazen zo divers van melange is en zij was ervan overtuigd dat dat góed was. Dus binnen die melange zag ik wél gif maar paarden lieten dat staan.
Mijn (ons hier in nederland) neiging is: dat gif moet weg, alhoewel ik daar inmiddels aanmerkelijk minder neurotisch in ben. '
Het aanbieden van de petitie Jacobskruiskruid - Jakobskruiskruid - 27 maart 2006
Morgen is het dan zover. Dan worden de handtekeningen van de petitie aangeboden aan de Tweede Kamer. Er is door Esther en Collane (en anderen) heel erg hard gewerkt om dit voor elkaar te krijgen. Er is literatuuronderzoek gedaan naar zoveel mogelijk wetenschappelijk onderbouwde feiten over jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - .Jacobskruiskruid - jacobskruiskruid - toegenomen in Nederland 2 oktober 2005
Jacobskruiskruid - jacobskruiskruid - is toegenomen in Nederland. Daarover zijn cijfers tot 2000 bekend op het kruiskruidforum.
Toch is dit slechts tot 2000. Ik ben zó benieuwd naar de cijfers 2000-2005.... deze zullen nóg veel hoger zijn. Nu gaat de toename iedereen opvallen....
Ik hoop dat de regering wakker wordt met behulp van de cijfers en de schadeposten.
Groeit Jacobskruiskruid - jacobskruiskruid- bij ons berghuisje? 23 september 2005
Foto: Egon Kraak Paard tussen Jakobskruiskruid
Die vraag hield me bezig sinds het overlijden van Capita. Ik heb er ernstig rondgekeken en zag wel plantjes die er ietsje op leken (gele bloemetjes) maar het duidelijk niet waren. Het zou kunnen dat het daar een andere verschijningsvorm had.
Nu hebben we het geluk dat een specialist in Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - zich verbonden heeft met het forum en hem legde ik mijn vraag voor.
Een helder antwoord kreeg ik met een bevestiging van mijn vermoeden.
Citaat van Pieter Pelser Postdoctoral researcher in plant systematics of Miami University, Oxford, Ohio:
"Jakobskruiskruid komt wel aan de Middellandse zeekust voor, maar is daar meestal minder algemeen dan in Nederland. Aangezien Jakobskruiskruid meestal op verstoorde plekken voorkomt, denk ik, aan de hand van je beschrijving van het gebied, dat er weinig Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - zal staan, maar dat weet ik natuurlijk niet zeker. Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - ziet er daar in ieder geval hetzelfde uit als in Nederland. Er zijn daar zeker Kruiskruid soorten aanwezig. Je kan er voor het gemak van uit gaan dat ook die giftig zijn. Toch denk ik dat er maar een hele kleine kans is dat je paarden er van zullen eten. Ik heb namelijk de indruk dat paarden alleen van levende planten eten als er echt geen andere vegetatie meer staat of als ze erg verveeld zijn. Maar jij zal daar vast een beter idee over hebben. Eigenlijk is er geen enkele plek op de wereld waar geen Kruiskruiden voorkomen. Zeker in de vijf Mediterrane gebieden op de wereld zijn Kruiskruiden erg algemeen. Een van de meest algemene Kruiskruiden in het gebied waar jij heengaat is misschien wel Jacobaea maritima (voorheen Senecio cineraria). Die wordt in NL ook wel verkocht als sierplant onder de naam 'Cineraria' vanwege zijn mooie grijze bladeren."
Zoeken op het internet naar Senecio cineraria geeft op de site van
Herbari Virtual de les Illes Baleares
De bittere (na)smaak van Jacobskruiskruid 22 augustus 2005
Gisteren waren wij bij de fokker van Sterre; dus we zijn naar Tholen gereden. Juliette zou met hen een veulenboek maken; laten we zeggen, een soort "groeiboekje" met do's en don'ts. Natuurlijk Sterre bewonderd maar daar kom ik morgen op terug.
Want 10 dagen geleden stonden nagenoeg álle bermen en braakliggende terreinen op onze weg naar Tholen vol met dit Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - . Ironisch genoeg kwamen we ook 3 vrachtwagens hooi tegen die hun weg vonden richting Rotterdam. Maar gisteren zagen we dat ze begonnen waren met maaien. Rijkelijk laat want veel Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - staat al volop in het zaad. Ook lagen er rollen met hooi langs de weg. Kijk, daar wordt ik heel zenuwachtig van..... De vraag "wat zit daar in en waar gaat dit naar toe" houdt me voortdurend bezig. Ze waren nog niet klaar want verderop stond het nog volop in bloei. Bij de Grevelingendam heb ik deze foto's gemaakt.
Het gevoel bekruipt me: "Jásses, wat mooi!". Het heeft een bittere (na)smaak voor me.
Jacobskruiskruid - jakobskruiskruid- : een kruistocht van belang ; 20 augustus 2005
Samen met een aantal zeer verontruste paardenhouders c.q. liefhebbers werd besloten tot het starten van een petitie en later de oprichting van het kruiskruidforum nadat weer een paard, onze Capita, op gruwelijke wijze bezweken is aan de gevolgen van het binnenkrijgen van dit zeer giftige Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - .
Het valt op hoe weinig dit gevaar bij paardeneigenaren en -verzorgers bekend is. Ook blijken er veel misverstanden te bestaan waardoor goedbedoelde pogingen tot preventie van vergiftiging hun doel missen. Zij signaleert dan ook dat voorlichting aan paardenhouders en -verzorgers van groot belang is. Op de site www.jakobskruiskruid.com is te lezen wat het gevaar is voor paarden, daar is ook een informatiefolder te downloaden en een poster om te wijzen op het gevaar.
Nu is preventie zeer moeilijk daar het Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - zich razendsnel verspreidt (zeker na de droge zomer van 2003) en controle van weilanden en hooi tekortschiet of ondoenlijk is.
Hiertoe zijn overheidsmaatregelen noodzakelijk doch in tegenstelling tot een aantal andere Europese landen is de Nederlandse overheid zeer terughoudend.
Hieronder een korte samenvatting van de informatie die op dit moment voorhanden is:
1. Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - is een gevaar voor alle zoogdieren (ook mensen) waarbij het paard
bijzonder gevoelig is.
-Het Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - is in Nederland "nieuw", men kent de gevaren niet
-Behalve opname middels het maag-darm kanaal, wordt het ook middels de huid opgenomen. (afgeraden wordt om de plant met blote handen uit te trekken)
-De Jakobskruiskruidplant verspreidt zich razendsnel, per Jakobskruiskruidplant verspreidt het 75000 - 250000 pluisvormige zaden.
-De plant heeft een voorkeur voor zandgronden.
-De zaden behouden hun kiemkracht 70 jaar
-Het Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - is soms te vinden in (commerciële) weidemengsels waar het doelbewust in is verwerkt
-Het komt toenemend vaak voor in hooi
-In gedroogde vorm wordt het door dieren niet meer herkend als zijnde giftig en wordt het graag opgegeten
-De plant blijft ook in gedroogde vorm (hooi/kuil) onverminderd giftig en vergiftigt zelfs de gehele hooibaal
-Het gif heeft een cumulatieve uitwerking (het gif wordt permanent opgeslagen in de lever); er is geen "ongevaarlijke hoeveelheid". Ieder klein hapje telt mee en de gevolgen zijn onomkeerbaar
-Na een cumulatieve consumptie van 3-7% van het lichaamsgewicht sterft het dier een bijzonder nare dood (elke diersoort kent zijn eigen lethale dosis, bij paarden ligt die grens waarschijnlijk nog lager)
-Er zijn echter ook gevallen en studies bekend van paarden die de jonge, opgroeiende plantjes eten
-Als paarden het eenmaal hebben gegeten kunnen ze er aan 'verslaafd' raken
-De symptomen worden veelal pas herkend, als het dier al stervende is
-Soms wordt hoefbevangenheid gerelateerd aan de Jacobskruiskruid vergiftiging
2. Het ziektebeeld en ziekteverloop.
In het beginstadium, als de vergiftiging zichtbaar begint te worden:
-Conditieverlies
-Gewichtsverlies
-Doffe vacht
-Coördinatiestoornissen
-Sloomheid
-Verminderde eetlust
-Overgevoeligheid voor zonlicht, versnelde zonnebrand.
-Loslaten, openbarsten van de huid met haar en al.
In het terminale stadium, laatste 48 uur:
-Geelzucht t.g.v. hepatitis
-Koorts
-Zeer afwijkende bloedwaarden
-Doelloos rondlopen
-Zwalkende, abnormale gang en stand; later vallen en opstaan; krachteloos
-Doffe ogen
-Delier (ernstige verwardheid t.g.v. vergiftiging van de hersenen) waardoor grote onrust
-Verlies van gezichtsvermogen
-Ernstige pijn
-Niet meer kunnen slikken
-Uiteindelijk complete verlamming
3. Misverstanden rondom preventie van vergiftiging
"Natuurhooi is altijd goed voor paarden." Klopt, maar dit geeft echter geen garantie met betrekking tot de afwezigheid van dit Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid -
"Het paard eet het toch niet." Uit bovenstaande blijkt dat als het niet verwijderd wordt, het kruid indroogt in de winter en alsnog gegeten wordt
Hoefbevangenheid waarbij de oorzaak gezocht wordt in een te vette wei terwijl er ook sprake kan zijn van kruiskruidvergiftiging; gevolg: op schralere grond zetten van het paard waardoor het Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - nog meer uitbreidingsmogelijkheden heeft, het hongerige paard dit (in de winter verdorde) Jakobskruiskruid gaat eten
Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - verwijderen en op de mesthoop of composthoop deponeren; de zaden blijven lang leven en het land wordt opnieuw besmet
"Een beetje Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid - in de wei kan geen kwaad." Hierboven is duidelijk gemaakt dat elk hapje telt en van invloed is op de duur en de levenskwaliteit van het paardenleven
Het blijft niet bij de dood van dieren alleen
* Inmiddels zijn er inzichten bijgesteld. Voor meer informatie zie: Jakobskruiskruid Feiten en Fabels
Onze kleine andalusische merrie Capita overleed aan Jakobskruiskruid - jacobskruiskruid
In maart dit jaar trof Juliette langs een levensgevaarlijke B weg een losgebroken Andalusische merrie aan: Capita. Zij zette auto en trailer (kwamen met Daan van het strand) stil en ving het
diertje. Zij vond de eigenaar. Capita was ernstig verwaarloosd (hoeven als skies, manen stijf van het vet, vele littekens van het zich openhalen aan hekken die het weitje waar zij stond gammel bijeen hield, en onbeschrijflijk aanhankelijk en contact zoekend. De eigenaar vertelde
dat zij 13 jaar was en de afgelopen 6 jaar niet bereden was geweest en alleen in dat weitje aan de dijk had gestaan zonder entingen, ontwormen e.d. Zij kreeg zelfgemaaid hooi. Het weitje was heel klein afgezet (1/4van het gebied dat zij hadden en té kort begraasd) Dit deden de man en zijn zoon omdat zij ooit hoefbevangen was geweest. De hoefbevangenheid vond plaats nadat opa gemaaid had en in één keer het maaisel had gegeven.
De mannen vonden haar een "leuk dier"maar hadden totaal geen verstand van paarden. Toen zij bij het terugbrengen vroegen of Juliette een vergoeding wilde, wilde zij nadrukkelijk dat zij snel bekapt werd en een groter weitje kreeg. De man was zonderling en erg op zijn privacy gesteld maar Juliette mocht af en toe bij Capita komen kijken. Zij deed dit ook. Capita was levenslustig, zéér aanhalig, had áltijd jeuk (wij dachten dat het van het verharen kwam) en bewoog haar rug wat stijf.
Omdat zij met Daan naar het ons huisje in Zuid Frankrijk zou vertrekken volgend jaar wilde zij een maatje voor Daan. Ook had zij eindelijk een grote weide bij een boer gevonden waar Daan 7 x 24 uur weidegang zou gaan hebben. Zij stelde de man voor Capita te kopen. Wij ontwormden haar direct en gingen 3 weken in mei op vakantie naar Frankrijk (stal en omheining bouwen). Toen wij terugkwamen zagen wij állemaal boterbloemen staan L in haar weitje. Wij ontwormden haar weer om haar 2 dagen later op te halen. Dit was 28 mei. Het klikte enorm goed tussen Capita en Daan ; er viel geen onvertogen hoefje en zij werden wérkelijk (en ook wel lastig) onafscheidelijk. Als wij kwamen kwam ze zacht hinnikend op ons af galopperen. De eerste dag zag ik dat zij traag om de achterhand draaide alsof ze die net iets te laat bij draaide bij het nemen van een bocht. Lange rechte stukken galopperen ging wél erg goed. Ze bleek het rijden niet verleerd en liet zich heel lief zadelen en een stukje op de wei rijden. Ze had er écht lol in.
De jeuk nam toe en wij moesten dat wat weren. Ze was inmiddels ook bekapt en daar ondervond ze géén hinder van.
Aanvankelijk was ze heel blij, beweeglijk, olijk en ging wat meer glanzen. Toen ontstond er na 3 weken een merkwaardige plek van 10 cm doorsnede onder haar vacht wat leek op eelt. Ook op haar heup had ze al zo'n plekje dat leek op eelt. Ook had zij wondjes op rare plaatsen op haar benen (Daan en zij schopten niet en de plek was onnatuurlijk).
Afgelopen zondag werden we door de boer gebeld omdat ze ineens zo mager werd en stond te suffen.
Ze lag in de weide; stond wankel op toen zij ons zag en bleek:
- heel veel harde plekken in haar vacht te hebben waarvan sommigen met huid en haar loslieten (vréselijk zo veel oppervlakte).
- Kloven in de lippen te hebben
- Een kapotte tong
- Heel warme hoeven
- Veel wondjes aan de benen
- Doffe ogen
- Extreem aanhankelijk en steun zoekend (haar wang tegen mijn wang aandrukken en de neusgaten in mijn oren)
- Ging steeds weer liggen
- Door de achterhand zakken
De veearts was er binnen een kwartier en ze bleek heel geel te zijn en een ruis bij haar hart en had 39.6 koorts. Op maandag kon pas verzamelde bloed onderzocht worden maar ze kreeg serum tegen Tetanus en een breedspectrum antibioticum. Maandagmiddag had ze 40.7 en de waarden waren afschuwelijk (afbraakwaarden die 4 x de norm waren; onmeetmare glucose en andere waarden.
De veearts vroeg of ze Jacobskruiskruid had gekregen maar dat wisten we niet. Vanwege de fotosynthese moest ze op stal; ook kon ze zo in een van de sloten vallen die om de wei lagen.
De veearts bleef hoop houden (een accute Hepatitis). Omdat Daan haar ging activeren (deed hij op de wei ook) probeerden we Daan op de wei en Capita in de stal te zetten. Nou, da ging niet. Daan schreeuwde de hele tent bij elkaar en wilde over Juliette én het draadje heenspringen en Capita gilde ook hijgend vanuit de staldeur naar Daan. Ik weet wel
e.e.a. over Hepatitis en vond het beslist nodig dat Capita gesedeerd werd; en Daan ook als hij bij haar in de stal moest blijven. 's Nacht kwam de veearts weer en probeerde een goedje om de lever meer te ontgiften en de zwelling van de lever te laten afnemen. Hij ging direct accoord met het sedatieplan want de hersenen konden vergiftigd raken en ze zou de "kolder inde kop"kunnen krijgen. Maar toen we inslapen bespraken gaf hij aan dat er toch ook nog kansen waren dat ze erbovenop kwam. Dat sederen is wel onze redding geweest. Ze werd heel delirant; wilde steeds opstaan en viel tegen alles aan. Juliette legde haar steeds opnieuw in het stro want ze kón niet meer staan. Dit heeft uren geduurd.
Ik hield Daan rustig. Ze stortte zich ook 1 x tegen Daan; daar wilde ze wel ónder kruipen. De ogen waren troebel. Tot 4 minuten voor ze overleed heeft ze geprobeerd op te staan; ze zag of hoorde niemand meer; toch was ze rustiger als Juliette in de buurt bij haar was. De ademhaling en kreunen waren de laatste 10 min. afschuwelijk; tijd om een veearts er opnieuw bij te halen was er niet want we hadden al onze spierkracht heel hard nodig.
Ze overleed in de nacht van maandag op dinsdag met haar lieve koppie in Juliette haar armen terwijl ze tot het laatst met de ogen op Daan bleef richten.... Het was zo intens triest. We zijn echt heel erg verdrietig.
We hebben die nacht Daan te kans gegeven om afscheid te nemen wat hij heel zorgvuldig deed (neusje ruiken, zachies met zijn hoefje tikken of "ze het nog deed" en vervolgens ging hij áchter haar met strakke blik op wacht staan. We zijn er nog een paar uur bij gebleven en besloten hem bij haar te laten tot de volgende ochtend. 's Morgens was hij bereid om uit de stal te komen na nog 3 x achterom te kijken en ging hij luid schreeuwend de wei op..... ongericht schreeuwen, niet meer gericht op de boerderij en de stal.
Hij snufte steeds op de plek waar zij het laatst gemest heeft en waar haar dode hoofd heeft gelegen...
Nadat we de vorige eigenaar van het verdrietige nieuws op de hoogte hadden gebracht en hij kenbaar maakte de DVD die we van haar hadden gemaakt te willen hebben gingen wij die woensdag brengen; ik wilde de wei ook inspecteren nu we 5 weken verder waren. Het was dus intussen juli en we zagen in één oogopslag dat 2/3 van de wei uit Jacobskruiskruid - jacobskruiskruid - bestond en de rest niet was aangegroeid. Hij maaide en ruimde nooit dus 's winters droogde het in, viel om en werd door Capita gegeten. Voorzichtig vertelden we hem dat dit de oorzaak geweest zou zijn...... Hij vertelde dat de gemeente 4 jaar geleden na het repareren van de dijk er dit kruid had gezaaid om het zand goed bij elkaar te houden waarschijnlijk. Elk jaar kwamen er meer gele bloemen in zijn weide.... En hij... niet beter wetend vond het wel leuke bloemetjes. Het is ook de afgelopen periode dat Capita hoefbevangen is geweest. .....
Dit is dus het trieste verhaal van onze Capita... waar we allemaal dol op
waren maar die we niet hebben kunnen beschermen...
* N.B. Inmiddels zijn er wel inzichten veranderd. Voor meer informatie: Jakobskruiskruid Feiten en Fabels
Hieronder is Capita te zien in de wei waar zij vandaan kwam.
Klik op lees verder voor meer filmpjes van Daan en Capita
Lees verder...
Ik ben Ellen, moeder van Juliëtte. Juliëtte is 7 april 2007 geëmigreerd naar een kleine berghut in Zuid-Oost Frankrijk (Provence Alpes Côte d'Azur). Half juni 2007 hebben de honden en de paarden zich bij haar gevoegd.
