Baby's in de bergen
Grinnekend stuurde ze me de foto: haar bondgenootje wil ook zwanger worden. Oei zei ik..... wel veel baby's daar op die berg....
Stoere poes
Fifi is echwel een stoere poes. Ze loopt als een hondje achter Juliette aan als die buiten bezig is. OVerigens volgen Anna, Chef, Snoes haar ook meestal. Maar die blijven wat uit de buurt van de paarden. Maar Fifi niet; die rent tussen de benen van zelfs dravende paarden door en scheurt over de terrassen. Ze heeft Chef uitgekozen als haar beste vriend. Chef heeft wel wat grenzen gesteld en nu zij zich eraan houdt wordt de liefde wederzijds. Chef loopt ook vaak achter Fifi aan. Het worden al echt bondgenoten.
Patou Belle de vriendin van Chef
Ze is ook altijd van de partij: Belle.. Voortdurend komt ze Chefke opzoeken. Ze is van de buurman die ook Satine (vriendin van Daan) heeft. Een gezellige beestenboel ook daar dus.
Slettebak bij haar klaagsteen
Fifi is voor het eerst krols en dat zal de hele wereld weten. Ze eist dat ze geaaid word en als dit een poosje niet zo is dan heeft ze haar klaagsteen nog.
Poes speelt met couleuvre of adder?
Fifi, de jongste telg uit de clan was vanmorgen luid en heftig aan het spelen met een slangetje. Omdat Juliette dacht dat het de onschuldige 'Couleuvre' was wilde ze hem met een stukje keukenrol afpakken. Het dier draaide en in plaats dat ie effen grijs was had hij een zwarte bovenkant hetgeen volgens Juliette een adder was. Hij was traag omdat ie nog vrij koud was..... het verschil tussen een couleuvre en adder is hier te zien.
Die Fifi toch...
Geitje ontsnapt
Het komt veelvuldig voor; de dieren buurten een beetje. Gisteren waren Daan en Sterre overgestapt op het land van de buren (baasje van Belle). Belle is veelvuldig bij Juliette en Didier en Chef. Chef is veel bij de buurman van Belle en nu de geit van de buurman weer bij Juliette en Didier........ Kun je het nog volgen?
Hieronder het geitje enn op de achtergrond het huis van Didier. Chef begon te happen naar de staart van geit en kreeg een kopstoot zodat ie omtuimelde. Tis een heel gedoe daar met de dieren.
Belle en het beest
Kort opmerking van Jette over Belle:
'Juliette says: Belle hangt al de hele avond rond
ELLEN says: Aaaahhh
Juliette says: en nu komt ze aan met een levensgroot bot, kijkt door t raam naar binnen van "Komt Cheffie buiten spelen?"
ELLEN says: AaaAhhh
ELLEN says: Sgat
Juliette says: lekker ding ze hebben de hele avond al samen gespreeld; Chef blijft nu binnen; hij is moe'.
Zo gaat dat dus; moeder Juliette bepaald gewoon dat het bedtijd i en daar kan geen Patou tegenop.
Nieuwe vriendin van Chefke
Chef heeft een heel intieme relatie opgebouwd met een hond van de buren. Deze hond bezoekt Chef iedere dag en brengt (jaja) dan ook vaak een bot mee die Chef dan uiteindelijk heeft. Ik vertel eerst maar eens iets meer over deze hond en het ras.
De hond (ik weet nu op wonderlijke wijze haar naam) is een vrouwtje Patou (Pyrineesche Berghond). Ik wist al dat dit ras altijd te vinden is bij schaapskuddes in de omgeving (de buur heeft ook een paar schapen) sinds dat er weer wolven zijn in de Mercantour. Een Patou is het enige ras dat een kudde kan beschermen tegen wolven.. Wolven zijn heel slim en heel sociaal en lokken honden meestal weg om ze vervolgens te doden. De Patou beschermt de kudde door blaffen en uiteindelijk te verdedigen en is ongelooflijk loyaal aan de kudde en de herder; hij laat zich niet afleiden door een wolf en als het moet kan hij de wolf aan. Ik vond het altijd bijzonder om een Patou voorop een kudde of erlangs te zien lopen. De honden zijn zo beschermend voor de kudde omdat ze als pup in de schaapskooi opgroeien en daar eten krijgen.
Nederlandse site: http://www.duvaldepyrene.com
Chef gaat veel naar Belle en Belle ook veel naar Chef. Ze is lenig en robuust maar Chef maakt duidelijk dat hij de touwtjes in handen heeft: 'die stok is van mij en die en dat bot ook'. Hij is ook heel erg op haar gesteld.
Belle is dus dame en Chef echt heer. De baas van Belle (en Juliette en wij) willen best heel graag dat Belle en Chef puppies krijgen.. Belle is nog niet loops geweest.
Ik wist dus de naam van de hond nog niet en ik sprak de baas. Ik verstond: 'elle est belle en gentile'.... Ze is mooi en aardig... jaja dat vond ik ook. Later dacht ik: misschien heet ze ook zo. Tot nu toe kwam ze wel bij me snuffelen maar Chef was het belangrijkste. Op een moment noemde ik langzaam haar naam. Ze spron op; rende naar me toe en vlijde zich met kracht tegen me aan; ik viel bijna om. Helaa spreek ik niet genoeg frans om met haar te spreken maar ik heb zelden zo'n loyale aanhankelijke hond gezien.
Ik zal vaker verhalen over Belle melden.......
De kudde wordt uitgebreid
Met een jong katje; een jonge dame welteverstaan.. Ze is een half jaar oud en heel speels. Ze heet op zondag Fille maar doordeweeks Fifi. Is waarlijk verliefd op Chef; met name zijn staart Ook Anna vind haar geweldig. Snoes kijkt de kat uit de boom; is toch wat onzeker of ze dit allemaal nu wel fijn vind.
Chef en zijn nieuwe vriend
De wandeling met Chef en Snoes
Tja... hier nog verder bewijs: Snoes als hond door de sneeuw. De sneeuwfilm is op 30 januari geplaatst.Als hond en kat II
Als hond en kat...... zo innig....
Zijn ze toch wel héél dikke vrienden; die Anna en Snoes. Het was begonnen te sneeuwen en Snoes kwam met dikke klonten sneeuw aan haar buik hangend het berghuisje weer in.... Ze kroop lekker tussen de pootjes van Anna die op de bank lag. Anna... erg gesteld op Snoes, begon haar buik schoon te likken en vervolgens begon Snoes de oren van Anna af te likken.... Ze eindigden wang aan wang die twee... Wát een dikke vrienden toch.Chefke...
Chefke blijft een zorgenkind. Hij loopt al een week mank met zijn voorpootje dus vandaag is hij met Juliette naar Helene de veearts geweest. Het is een ontsteking die door een beschadiging gekomen is. Door de prednison is zijn weerstand verlaagd en is hij heel gevoelig voor ontstekingen. hij kreeg een injectie antibioticum en de schat van Helene stond erop dat zij geen cosult zou rekenen alleen de medicijnen..
Máár... het bezoekje aan Helene was ook heel gezellig. Terwijl Juliette met Helene in Sospel ging lunchen kon Chefke heerlijk spelen met de andere honden daar.
De Hooligans II
Ze zijn er weer bij ons in Den Haag. Vera en Diesel; de hooligans. Het werd onze oudste twee teveel deze drukke jongens en ze vroeg ons de honden weer in huis te nemen. Als we naar Frankrijk gaan dan gaan ze tijdelijk terug naar Zeeland. Verder worden het gewoon heel frequente logeerpartijen.Snoes en haar integratie
Tja,...... ze heeft wel een voorsprong met integreren. Ze heeft Juliette en ze heeft de 'jongens' Chefke en Anna. En die laatste twee blijken wel héé'l belangrijk voor het subjectieve gevoel van welbevinden van Snoes....
Dús.. op basis van een oude gewoonte is ze een nieuwe gewoonte aan het ontwikkelen. Vroeger, in Nederland ging ze altijd mee de 'jongens' uitlaten. Als een fladderend bontmanteltje vloog ze mee door het gras ... en keerde ze mét de 'jongens' weer terug naar huis en naar binnen. Omdat ze koninginnegedrag heeft moest ze altijd de eerste zijn die binnenkwam en dat deed ze door feilloos tussen die 8 poten door te zigzaggen zodat ze als eerste de kamer binnenstapte.
In Frankrijk: als de paarden en honden eten krijgen (dat gebeuert buiten bij de hooischuur) loopt ze wéér mee... zelfs tot op 2 meter afstand van de paarden. Hebben ze allevier eten dan wandelt ze parmantig mee terug met Juliette naar binnen. Snoes vind dat ze erbij hoort en integreert nu zelfs met het paardvolk....
Een dappere allochtoon dus..
Snoes ziet voor het eerst een paard........
en dat maakte dat ze helemaal gefocussed is en minutenlang verstijfd kan kijken... 'wat is dát nou??'. De paarden maakt het niet uit... Snoes ziet ze door het raam van binnenuit en ze is al een paar keer buiten geweest. De paarden biologeren haar.
 |
| 2007 11 Jan naar Frankrijk |
Rapportage Snoes
Via de chat:
Ellen zegt:hoi
Juliette zegt:hoi ik heb misschien mijn eerste afspraak met een zweed over een paar weken
Ellen zegt: zit je in Breil?
Juliette zegt: hij moet t me nog bevestigen
Ellen zegt: wat leuk!
Juliette zegt: nee tende
Ellen zegt: ok
Ellen zegt: Hoe gaat het met Jan en Snoes?
Juliette zegt: SUPERRRR
Juliette zegt: snoes heeft de hele nacht bij ons geslapen
Ellen zegt: waar sliep Snoes?
Juliette zegt: laurent ging haar elke keer alsie wakker werd roepen en aaien, hij is DOL met snoes
Ellen zegt: op bed?
Juliette zegt: laat r geen moment met rust de arme
Ellen zegt: hahhaha die Lau
Juliette zegt: jaa, op een gegeven moment werd ik wakker s nachts op mijn rug met snoes op mn buik hahaha
Juliette zegt: hij is WEG van r
Ellen zegt: Snoes houdt heel veel van aandacht hoor; dus dat zit wel snor
Ellen zegt: ahhhh dus ze voelt zich veilig bij je
Juliette zegt: jaaaa, ze komt af en toe op de trap zitten om bij de anderen te zijn, ze is in r element
Juliette zegt: vond het reuze leuk om de jongens weer te zien
Ellen zegt: wat LEUK!!!!
Ellen zegt: hahaha
Juliette zegt: boven verwachting el
Ellen zegt: zeg dat wel zeg!!
Ellen zegt: waaraan zag je dat ze het leuk vond de jongens weer te zien?
Juliette zegt: ah, ze herkende iedereen, loopt lekker rond, voelt zich relatief veilig en vind het best leuk als ik haar af en toe bij anna zet
Ellen zegt: gaat ze bij Anna ligggen?
Juliette zegt: zelf niet, nog teveel bezig met wennen
Ellen zegt: jaaaa tuuurlijk; het is al wonderlijk genoeg dat ze zo went en dat ze dus mensen en dieren belangrijker vind dan huizen
Juliette zegt: geluiden kijkt ze nog raar van op
Ellen zegt: a ja
Ellen zegt: stond jan gelijk met je op?
Juliette zegt: ja eerder zelfs
Juliette zegt: hij ging gelijk goed voor me zorgen
Juliette zegt: koffie zetten enzo
Ellen zegt: ja joh,
Ellen zegt: issie wel op tijd gaan slapen?
Juliette zegt: ja hoor
Juliette zegt: half elf met zn allen geloof ik
Juliette zegt: na zware kost van lau
Ellen zegt: dat is mooi
Juliette zegt: aardappelpuree enzo
Kaart voor Snoes
Snoes had een kaart gestuurd en voorzichtig geïnformeerd of ze op bed mocht slapen en of de 'knollen' bijten....
Ze kreeg een email terug:
Lieve Snoes,
Bedankt voor je lieve kaartje, we hebben m met zn allen zitten lezen. Jouw knuffelbesten vinden het heel leuk dat je bij ons komt wonen en Anna vraagt of dat allemaal niet wat sneller had gekund. We zullen wat lekkers te eten voor je klaarzetten als je komt en als je fijn zevenslapertjes belooft te gaan vangen dan mag je ook op het bed slapen. De grote knollen zullen je best aardig gaan vinden, als je tenminste niet in hun kuiten gaat bijten en niet in hun staarten gaat hangen. Snoeslief, we wachten met ongeduld op je.
Een kattig knuffeltje van ons allen.
Juliette, chef, anna, daan, sterre.... En laurent.
P.s. Je krijgt de groetjes van Loustic.'
En Snoes mailde terug:
'Lieve Juliette, Chef, Anna, Daan, Sterre, Laurent, en Loustic,
Vandaag moest ik oefenen in mijn nieuwe reiskoffertje. Jan stopte me erin en ik moest weer met die auto. Eerst riep ik even: lame eruit, lame eruit.... maar dat gebeurde niet.
Nee, ik werd meegenomen naar Psyq en herkende Ellen.... stil bleef ik in mijn koffertje zitten en hield mijn oogjes wijd open. Toen gingen we weer naar huis en deed Jan mijn koffertje open. Heel sjiek ben ik achteruitrangerend uit dat koffertje gestapt zoals die knollen dat uit de trailer doen; ik zag dat vaak op de film en dacht altijd al: 'da kan ik ook'.... En inderdaad... volgens mij zag het er heel sjiek uit.
Als je eten voor me koopt; kleine blikjes want ik houd niet van eten dat al wat langer staat.... dat ruikt niet fris. En ook geen blikje met van die grote hompen; uiteindelijk ben ik geen hond. Ik verdien beter.
Ja, ik wil wel bij je op bed komen slapen en overdag tegen Anna's buik tussen haar poten zoals we vroeger deden. Ik weet niet zeker of ik het leuk bij je ga vinden maar zal wel blij zijn mijn vrienden weer te zien.
Snuf van Snoes'
Rapportage Chefke
Mail van Juliette:
'Zuiderkloon maakt contact.
GOED NIEUWS: buik chef 3 cm minder dan t moment waarop ik alarm sloeg, 2 dagen terug. Buik begint strak te worden, lijkt helemaal te stabiliseren. Misschien ook wel t nieuwe medicijn dattie gekregen heeft, misschien gewoon kwestie van brokken. Lijkt gewoon helemaal te stabiliseren. Ga wel nog even door met medicijnen.
Lau is 'm gevlogen, ik kwam voor t eerst thuis in t pikkedonkah. Heeft wel wat, ook eenzaam. Auto startte niet vanmorgen, Jean Pierre heeft me uit de brand geholpen; auto van de berg afgerold in zijn 3 en hij startte. Twee weken geleden ook gehad, maar toen startte ie toch wel na een paar minuten.
Met Francoise gewerkt vandaag, reuze gezellig gehad. Na een visite belde ze me op of ik haar kon komen halen; was met haar auto een steen op de weg tegen gekomen, band plat.
Hmmmmm.... Heb zin in een verwenavondje, denk aggregaat aan en filmpje kijken. Weet alleen niet meer of ik hier nou films had, behalve black beauty hahaha... '
Met Chefke naar Helene; de dierenarts.
Mail van Juliette.
'......begin middag met chef naar Helene toe, enkele testen afgenomen, medicijnen gekregen voor het plassen en medicijnen die heel speciaal zijn, om de darmflora optimaal te maken, met energie erin. Verder gewoon hypo-allergenic voer; protifar is heel goed.
Ze wil graag weten wat MCT olie is, of het een dieren of mensen medicijn is.
Zij had haar twijfels over rauw rood vlees omdat het moeilijker verteerbaar is; ze dacht eerder aan wit vlees.
Tot de testresultaten gewoon brokken en geen antibiotica.
Vond verder chef er goed uit zien en dacht dit wel goed te kunnen verhelpen. Denkt niet dat HEt zo erg zal worden als eerst omdattie nog in heel goede conditie is, goede bespiering en voldoende vet.
Verder krijgen we de testresultaten (bloed en poep) eind van de week of volgende week. Helene wil graag de testresultaten van chef hebben van eerst. Kan dat? En dan het antwoord op de mct olie.'
Onder 'lees verder' het antwoord met daarin de medische voorgeschiedenis van Chefke.
Lees verder...Chefke weer ziek....
De dierenarts had voorgesteld de Prednison af te bouwen. Dit is heel geleidelijk gedaan. Daarnaast zijn ze hem gewoon voer gaan geven om te proberen.....
Ze is snel weer begonnen met de Prednison en het hypoallergene voer van Royal Canin was al besteld dus zal wel snel binnen zijn. Morgen gaat ze met Chefke naar Helene (dierenarts)..... Oei oei oei...
Als je een belletje hoort rinkelen.....
is dat niet altijd zo goed.....
mail van Juliette:
'Spannend vanacht. Chef ging uit zn dak, ik hoorde wat gerommel en een belletje. Moest of een verdwaald schaap of een jagershond zijn. Maar waar waren de jagers dan..... Gatsie. Maarja, paarden buiten enzo, ben toch maar gaan kijken. Paarden stonden buiten idd te kijken, gerommel in de hooischuur en er glipten snel twee beesten weg, over het paadje richting het bos. Snel paarden nog een stapel hooi gegeven en ben pleite gegaan. Even later waren ze weer terug en chef begon weeeerrrr... Heb toen maar gezegd dat hij zn mond moest houden.Vandaag begreep ik van Jean Louis dat er twee jagershonden vermist zijn en dat ze van de week met die regen onder een boom aan het janken waren. Waarschrijnlijk ook de hond die jij hebt gehoord. Op dit moment hoor ik weer hun belletjes in de verte dus het zal wel weer bal worden vannacht. Zit te twijfelen om eten neer te zetten voor ze zodat ze uiteindelijk vangbaar zijn. Anders blijft het feest. Van de week heeft lau wel een stel jagers gezien die op zoek waren naar iets maar ze hebben niets in de brievenbus gestopt ofzo. Nou ja. We zien wel.'
Logeren bij mama Sordello
Tis een feest voor ze. Ze worden gruwelijk verwend. Bij Chef wordt nog wel aan zijn dieet gehouden maar Anna mag geloof ik álles voor én naproeven. En dat in het huis van een patissier. Anna slaapt naast het bed van de ouders van Laurent... Tjonge wat weet ze die twee lieverds om haar vingers te winden.... Fluweelzacht het hoofd op de schoot van mama Sordello leggen levert de héérlijkste hapjes op.
Met Chefke gaat het bijzonder goed. Hij is vitaal en heeft een hoop lol in zijn leventje. Ook hij ging mee uit logeren... en duss feest.
En het was feest omdat Juliette en Laurent naar een bruiloft moesten. Zie verder.
Honden mee uit logeren in Mougins
Zo'n berichtje dat ik de honden bijna kan rúiken...
'Op weg naar Mougins, met z'n allen in de gouwe koets (vert: goudkleurige Fiat Punto). Toen ik stopte even voorbij Point P (vert: bouwmarkt) in Sospel bij een hek met blaffende herders begon chef zijn lippen op te trekken en terug te blaffen. En toen begon Anna ook mee te doen! Maar echt wel fanatiek hoor! Die is helemaal in dr sas dat ze een uitje heeft en volgt me op de voet. Ze keek me in t huisje al aan toen ze merkte dat ik weer weg ging en toen ik zei dat Chef en Anna mee gingen, deed ze haar koppie omhoog van echt echt echt??? En chef bleef zo dicht bij me in de buurt dat ik een paar keer bijna over m struikelde hahaha'.
Ook de was mocht mee naar de moeder van Laurent....
De hooligans en de blondjes
Ze aten vóór de hooischuur waar ook voer, hooi en stro te vinden is. Drie keer per dag want die buitenlucht maakt hongerig en ze lopen altijd te stoeien. Het gaat als volgt: De bakjes worden gevuld: 2 xc normaal en 2 x sjieke brokkies. Dan worden ze op een rijtje neergezet. De doggies mogen er nog niet aankomen. Dan wordt in volgorde van leeftijd/belangrijkheid de naam afgeroepen. Die loopt naar het bakkie waar baasje ook is; geeft baasje een poot en mag beginnen. Dit loopt naadloos. De zelfde manier mogen ze uit de auto springen: nadat hun naam afgeroepen is.
De hooligans
Psies. We hebben 2 hooligans in huis gekregen. Voor Kim was het hebben van haar 2 labradors te belastend dus vroeg ze ons of die twee kleine hooligans een poosje bij ons konden logeren. Tuurlijk.
Het zijn twee choco-toffees. Vera (meidje) en Diesel (knaapje) die als ongeleide projectielen ons huis in stormden. Anna zocht dekking maar Chefke vond het helemaal geweldig.
De eerste nacht was het raak. Chefke had ik in de slaapkamer bij me genomen maar die andere drie beneden. Chefke moet ik meer in de gaten houden; ook dat hij niets aan eten jat wat hij niet mag hebben.
Maar goed ook. Het werkt zo met die twee hooligans. Vera maakt de deur naar de bijkeuken open en Diesl draagt alles wat lekker is aan. Zo krijgt Diesel altijd de schuld. Thuis is ze al ontmaskerd maar hier moeten we dat nog wat uitvinden. Ze hebben samen een heel brood op. Het is echt een span dat samenwerkt en 'katte'kwaad uithaalt. Vera probeert Anna ook vaak in het complot te betrekken... Chefke is gewoon te eerlijk.....
Ook een bezoekje aan de dierenarts. Diesel is gezond maar Vera heeft wat allergische reacties (ogen ontstoken en de oren; de huid is ook niet helemaal geweldig). Dus krijgt Vera ook Prednison in biefstuk tartaar en mag ze samen met Chefke sjieke brokkies eten. Alleen krijgt ze 1/3 van wat Chefke krijgt want ze is echt te dik. Diesen eet samen met Anna no-nonsense brokkies. Beiden weinig want Diesel is ook te dik en Anna heeft te lang bij de Patisseur gelogeerd. Op regime dus.
Het is wel zeker dat ze een poos mee zullen gaan naar Frankrijk. het wordt daar druk met de beesten.
Ter kennismaking wat foto's
Feessie op Dierenkliniek Thorbeckelaan
Het was er een klein feesie.
Chefke kwam voor controle bij dokter Toor op Dierenkliniek Thorbeckelaan. Nou, zelfs de assistentes zagen dat het goed met hem ging. Hij wás nog wel afgevallen maar dat is te beschouwen als nog meer vochtverlies uit het weefsel. Hij is weer vrolijk en energiek.
Máárrrrrr.... Zijn albumine was nu 28 !!!
Eff plaatsen in perspectief.
Normaal is tussen 28 en 40. Onder de 20 ontstaat oedeem (colloïd osmotische druk is te laag; ofwel er zijn te weinig eiwitten in het bloed die als magneetjes vocht uit de lymfespleten terug in de bloedbaan aanzuigen).
Toen hij zo ziek was was het onder de tien (dat heet dan onmeetbaar); na een week knokken werd het 11 en enkele weken later voordat hij naar Frankrijk ging was het 12. Niet om naar huis te schrijven máár er zat stijging in en voor mij is dat een duwtje om dóór te knokken. In Frankrijk zijn we, zoals eerder beschreven, stug doorgegaan met zijn dieet en zijn hypo-allergene brokkies.
En nu dus 28. Dat was me wel een feessie hoor! Ik ben er helemaal blij van. Ik dacht dat hij dood zou gaan en de dokter bekende dat hij daar ook bang voor was.
Buiten gaf Jan me een high five. Hij was verschrikkelijk blij. De strijd met Capita hebben we verloren maar de strijd met Chefke hebben we voor nú gewonnen. Tuurlijk.... hij moet zijn sjieke brokkies blijven houden; krijgt zijn dagelijkse biefstuk tartaar; zijn sjieke MCT olie en Protifar. Daarnaast moet hij ook op onderhoudsdosis Prednison blijven, maar we kénnen zijn zwakke plek en zullen er als de kippen bij zijn om in te grijpen.
Chefke weer naar Frankrijk; naar zijn Baasje, Berg en boezemvriendinnetje
Met Chef die nog maar net wat herstellend was zijn we op pad gegaan. Hij kreeg zijn nieuwe brokkies maar die brave jongen at ze maar kon er nog niets mee..... Na de eerste dag braakte hij álles van die dag uit.... Oei oei..
Toen we door noord Italie waren en opnieuw het gebergte inreden en na de colla di Tenda de Alpes Maritimes van Frankrijk inreden werd Chefke steeds wakkerder en opmerkzamer. Hij zat driftig om zich heen te kijken en herkende het allemaal. Ik denk dat eht de geuren zijn van het aparte gras met alle thijm en lavendel er in. Uiteindelijk stapte hij in Breil als een moe oud mannetje uit maar was verschrikkelijk blij Anna en Juliette weer te zien. En ja hoor.... hij kende echwel de weg!!! Gewoon langs de rivier.... even pootje baden en weer door over het slangenpad en hópla daar is de groene open plek in het bos waar je hárd naar het huisje kunt rennen. Dat rennen ging dan wel niet zó hard maar die intentie was er wel.
Hij is opgeknapt. Elke dag werd hij sterker en at hij beter zijn nieuwe brokkies.... Ook kreeg hij nog Franse biefstuk , zijn dure olietje en protifar... Elke dag blafte hij wat krachtiger en kon hij luider zijn berg verdedigen. Hij liep overal mee en deed dat steeds harder en blijer. Ook sprong hij uiteindelijk rustig weer de hard stromende rivier in om een stokkie te halen..... Chef mag komen wonen in Frankrijk van Juliette... ze durft het aan met hem en wij denken dat hij daar heel gelukkig zal zijn want hij is dól op zijn berg, Anna en Juliette. Wij zullen hen vaak bezoeken.
Rapportage Chef mbt april
Chef en wij hebben moeten knokken..... zijn buik bleef maar toenemen vanwege het hongeroedeem. Het beeld dat hij had lijkt op het Lundehundsyndroom. Een aandoening waarbij door afwijkingen aan het lymfesysteem geen eiwitten meer worden opgenomen in het bloed.
Eerste paasdag belde de dierenarts (het is echt een schat) dat hij een dieet had. Het is een hypoallergeen dieet met als uitgangspunt veel eiwit te geven en vet te mijden. De gewone vetzuren zouden de opname van eiwit bemoeilijken bij Chef
Het dieet bestond uit:
- vers uiterst mager rundvlees of runderlever
- zout
- een vitaminesupplement (maar dat verdroeg Chef niet)
- MCT olie (grapje dat 40 euro per liter kost) voor de energiebehoefte
- kippe-eiwit (dus eigeel eruit)
- rijst
- Protifar (eiwitsupplement dat na overleg met de dierenarts toegevoegd is maar dat eigenlijk eigenlijk voor mensen is)
- Prednison
- later is daar een antibioticum toegevoegd om de bacteriegroei in de darmen te verminderen
Alles nauwkeurig in grammen. We zijn er hard mee aan de slag gegaan. Gekookt vlees ging eerst goed maar later ging Chef het weigeren . Ook had hij voortdurend diarrhee. Ik las op het internet dat rauw vlees diarrhee wat stopt; de rijst weigerde Chef ook. Na overleg met de dierenarts overgegaan op rauwe biefstuk tartaar en verpakte plakjes gekookte lever. Dat vond Chef allemaal heerlijk.
Het was wel een geknok. Hij at niet uit de voerbak maar uit de hand wilde hij wel wat eten. We voerden hem elke drie uur en hij kreeg totaal een kilo vlees per dag vermengd met olie en protifar en medicijnen. 's nachts werd ik meermaal wakker gemaakt door Chef omdat hij naar buiten moest voor de diarrhee. Jan zette overdag de wekker (hij had nachtdiensten dus sliep overdag) om hem te voeren.
We hadden dagelijks contact met de dierenarts (op zijn uitnodiging) om de toestand van Chef te bespreken. Chef was veranderd in een oud mannetje dat de kracht haast niet had om te blaffen en slofte als een oud kereltje bij het uitlaten. Het was zielig maar hij had geen pijn. Meermaal overwogen we om hem in te laten slapen. Maar zo'n toch wakker koppie dat zijn best zo deed kónden we niet dood laten spuiten zónder dat we tot het laatst alles geprobeerd hadden. En dat 'het laatst' zou zich aan kunnen dienen als de longen vol met vocht zouden lopen en de bloedvatvulling te laag was.
Dit hebben we zo ruim een maand gedaan en het moment dat Chef mij 's nachts wakker maakte omdat hij zooooo noooodig een heeeeeele grooooote plas moest doen was onbeschrijflijk. Er was een keerpunt. Dagelijks meetten we met een naaister-centimeter zijn buik en die was gegroeid naar 93 cm en binnen een week 74 cm weer teruggebracht. Toen gingen we helemaal zien hoe mager hij geworden was. Dat was naar. Ook kreeg hij decubitus aan een poot en dat ging ontsteken dus nog meer antibioticum.
Uiteindelijk mocht hij het hypo-allergeen brokje van Royal Canin gaan proberen. Zo namen we hem mee naar Frankrijk.... (volgende logje)
Bij deze wil ik dierenarts van Toor (oprichter van dierenkliniek Thorbeckelaan in Den Haag) verschrikkelijk danken voor alle ondersteuning die hij bijna dagelijks gaf. Zonder die ondersteuning hadden we eenvoudigweg de móed nóch de kennis gehad met Chefke dóór te gaan.
Chef is erg ziek
Zo vlak voor het vertrek aanstaande zaterdag dreigt e.e.a. toch nog heel erg mis te gaan.
Chef tobt al 2 maanden. Eerst huiduitslag waarvoor hij cortisonzalf met succes kreeg. Vervolgens heeft hij dágenlang vreselijk gebraakt en hield hij niets binnen; er kwam diarrhee bij en het braken verdween. Toen de diarhee minderde zagen wij zijn buik dikker worden terwijl de ontlasting normaliseerde. Al die tijd zaten we wekelijks bij de dierenarts. Hij stikte van de honger maar weigerde zijn vertrouwde brokken te eten.... Wel kreeg hij natuurlijk iets anders en gekookte kip. Hij is meermaal ontwormd; ook per injectie. Maandag hebben we hem opnieuw aangeboden ter onderzoek. En ja, heel veel oedeem in zijn buik (wat ik vermoedde), zijn scrotum en achterpoten. Bloedonderzoek wees een extreem laag eiwitgehalte uit; de colloïd osmotische druk was daardoor te laag en trokken vloeistof niet terug uit de weefsels..... Urine onderzoek wees uit dat hij via de nieren geen eiwit lekte maar dat het soortelijk gewicht erg laag was; er zat eigenlijk niets meer in. Vervolgens in Noordwijk in een kliniek een echo laten maken van darmen en lever. De lever liet geen afwijkingen in vorm zien en de darm wat 'puntjes'met een verhoogde peristaltiek. Tenslotte is er een scopie verricht en is er weefsel afgenomen en opgestuurd. De uitslag is op zijn vroegst vrijdag te verwachten en mogelijk ook na het weekend. Twee mogelijkheden:
- uitvoerige ontstekingen in de darm: dan Prednison
- kanker en dan... chemotherapie dat slechts de dood hooguit een jaar zou uitstellen
Als we voor Prednison zouden kiezen dan zou de chemo niet aanslaan. Na beraad besloten we dat we Chef een chemokuur niet aan zouden doen en dus zijn we gestart met een flinke hoeveelheid Prednison. In de tussentijd krijgt hij puppievoer elke 2 uur. Héérlijk vind hij dat.... maar het biedt nog geen soelaas. Zijn buik is het zelfde; hij heeft erg bleke slijmvliezen van het lage HB en hij wordt feitelijk broodmager. Het is dus afwachten. Zeker is dat Chef nu niet mee zal gaan naar Frankrijk; Anna wel. Zijn conditie is uitermate zorgelijk oftewel ronduit slecht. Hij is kortademig omdat ook zijn longen vocht bevatten. De kans dat hij dood gaat is groot.
Toch is hij redelijk actief..... onbegrijpelijk. Voor ons is het prettig dat hij eten nog steeds heel fijn vind......
Chef met rugzak
Een filmpje uit Frankrijk waar Chefke heel stoer met rugzak loopt. Anna heeft broertje dood aan rugzak lopen. Die loopt theatraal langzaam en laat aan alles merken dat ze het helemaal niets vind.
Zodra Chef de rugzak ziet, komt hij keurig voor je staan en als een braaf paardje blijft hij doodstil staan om gezadeld te worden. Hij vindt zichzelf dan verschrikkelijk belangrijk; en wij máken hem ook belangrijk en is dat ook!
Een filmpje van Chef met rugzak is te zien als je ' lees verder' aanklikt onder dit log.
Als Chef het warm krijgt........ Augustus 2006
Duikt hij er in. Altijd op een vaste plek. Als we naar het huis van onze buurman lopen (Jean Louis Maggi)waar ons hout ligt dan lopen we een fors stuk langs de rivier. Halverwege moeten we de rivier oversteken middels ons zelfgemaakte brugje. Op dát punt duikt Chef vaak het water in. Dit doet hij overigens niet als hij zijn rugzakje op heeft. Dán heeft hij belangrijk werk.
De inburgeringscursus van Chef en Anna augustus 2006
Chef en Anna leren al aardig het gebied kennen. Chef beschouwt de berg als van hem. Niets ontgaat hem. Als hij op de pas of in de verte in het bos iets waarneemt slaat hij aan. "Gá van mijn berg af!' waft hij. Niemand trekt zich er iets van aan. Alleen kunnen wij elkaar niet verstaan .......
Mogen wij u even voorstellen??? 19 maart 2006
Chef !!
Anna!!
Anna!! Chef!!
Chef is een goedbedoelende wat dommige Golden Retriever en Anna is een slimme niet áltijd goedbedoelende Labrador op leeftijd.
Anna heeft altijd een plan. Als dat plan niet goed overeenkomt met ons plan dan hebben we het nakijken.
Chef heeft vaak geen plan. Chef let vooral op wat voor plan baasje heeft en wil vooral een rol hebben in dat plan.
We zullen nog vaak deze eigen-(n)aar-digheden benoemen hier want wij lopen er dágelijks tegenaan.
In ieder geval: Chef is dikke vrienden met Juliette en Anna eigenlijk ook. Daarom heeft Juliette besloten de honden mee te nemen naar Frankrijk. Ze hóren nu dus bij het complot en worden dus ook hier besproken.
Ik ben Ellen, moeder van Juliëtte. Juliëtte is 7 april 2007 geëmigreerd naar een kleine berghut in Zuid-Oost Frankrijk (Provence Alpes Côte d'Azur). Half juni 2007 hebben de honden en de paarden zich bij haar gevoegd.
